Uzasadnienie
J. S. złożył w dniu 18.IV.2011 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich i płatności uzupełniających na rok 2009.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną, porusza się na wózku inwalidzkim i prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Oboje utrzymują się z dwóch emerytur w wysokości 980 zł i 500 zł miesięcznie. Skarżący nie wykazał żadnego majątku poza mieszkaniem wielkości 40 m² z prawem dożywocia i działką rolną o powierzchni 1,20 ha. Wnioskodawca zaciągnął pożyczkę, aby opłacić koszty rehabilitacji.
Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 21.IV.2011 r. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 30.V.2011 r. odrzucił skargę J. S., a następnie postanowieniem z dnia 13.VII.2011 r. odrzucił skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez skarżącego.
W dniu 6.VIII.2011 r. J. S. złożył kolejny formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z nowego wniosku wynika, że sytuacja rodzinna i majątkowa skarżącego nie zmieniła się.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego).
Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez stronę dochodzącą swych roszczeń.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację życiową i majątkową wnioskodawcy, przede wszystkim niski dochód na dwie dorosłe osoby, brak majątku poza małym gospodarstwem rolnym oraz niepełnosprawność i pożyczki zaciągnięte na pokrycie kosztów rehabilitacji, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jego wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu.
Natomiast kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezzasadny i podlega oddaleniu. Kwestia ta została już bowiem rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 21.IV.2011 r., którym zwolniono skarżącego od całości kosztów sądowych na wszystkich etapach postępowania sądowoadministracyjnego, w tym także od wpisów od skargi kasacyjnej i zażaleń.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 oraz art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.