Uzasadnienie
A. W. złożył w dniu 30 maja 2008 r. urzędowy formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca jest bezrobotnym bez prawa do zasiłku i prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z zasiłków z pomocy społecznej - w lutym pobrał świadczenia pieniężne w wysokości [...] zł i [...] zł, a obecnie otrzymuje kartki żywnościowe. Skarżący nie wykazał żadnych zasobów pieniężnych ani majątku.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym powinno być stosowane w stosunku do osób żyjących w ubóstwie (przykładowo do takich osób można zaliczyć bezrobotnych bez prawa do zasiłku lub osoby ze względu na okoliczności życiowe pozbawione całkowicie środków do życia). Do takich osób bez wątpienia należy wnioskodawca, który jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, pozbawioną dochodu i majątku, korzystającą z pomocy społecznej. Uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art., art. 245 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.