Uzasadnienie
T. G. złożył w dniu 20.IV.2011 r. formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich i płatności uzupełniających na rok 2007.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Skarżący otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 2800 zł, a jego żona pobiera zasiłek przedemerytalny w wysokości 1044,30 zł, co daje w sumie miesięczny dochód brutto w wysokości 3844,30 zł. Wnioskodawca wykazał własność mieszkania wielkości 103 m kw i nieruchomości rolnej o powierzchni 1,61 ha. Skarżący spłaca kredyt hipoteczny w miesięcznych ratach w wysokości 1080 zł oraz kredyt gotówkowy w ratach po 337,45 zł miesięcznie oraz korzysta z linii kredytowej na rachunku ROR w związku z czym płaci miesięczne odsetki w wysokości 132 zł. Wnioskodawca ponosi koszty utrzymania mieszkania oraz dojazdów do pracy w wysokości 750 zł miesięcznie. W sumie stałe miesięczne wydatki wynoszą około 2330 zł. Ponadto skarżący musi obecnie zakupić opał na zimę za kwotę około 3000 zł. Drewno powinno przez lato wyschnąć, aby nadawało się do użytku.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o przyznanie prawa pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W rozpatrywanej biorąc pod uwagę przedstawioną wyżej sytuację majątkową i rodzinną skarżącego, w szczególności fakt, że osiągany dochód jest przeznaczany w całości na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych dwojga dorosłych osób i spłatę trzech kredytów oraz posiadanie jedynie nieruchomości, uznano, że nie jest on stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.