Uzasadnienie
B. K. działająca w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik A. K. oraz M. K. wnieśli w dniu 18 lutego 2004r. skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zameldowania na pobyt stały w mieszkaniu nr... przy ul. S. w K. Ze zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego wynika, że powyższa decyzja została doręczona stronom w dniu 18 listopada 2003r. (dowód: zwrotne potwierdzenia odbioru decyzji).
Doręczenie stanowi czynność materialno-techniczną wywołującą określone skutki prawne, w zakresie rozpoczęcia lub zakończenia biegu terminu oraz możliwości dokonania określonych czynności.
W rozpoznawanej sprawie skutkiem prawnym prawidłowo doręczonej decyzji Wojewody z dnia [...] było rozpoczęcie 30 dniowego biegu terminu przewidzianego art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) obwiązującej do dnia 31 grudnia 2003r. do wniesienia skargi, o czym skarżący zostali prawidłowo pouczeni w treści tej decyzji. Termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 2 grudnia 2003r. Pozostaje zatem bezspornym, iż strony składając skargę w dniu 18 lutego 2004r. uchybiły terminowi do jej wniesienia.
Bez znaczenia dla oceny niniejszej sprawy jest okoliczność, iż skarżący w dniu 21 listopada 2003r. zwrócili się do Wojewody, kwestionując ich zdaniem doręczenie im "nieuwierztelnionych odpisów" decyzji zamiast oryginałów, a Wojewoda ponownie doręczył stronom decyzję z dnia [...] Nr[...]. Zarzuty bowiem tak co do treści decyzji jak i braku jej wymogów formalnych, strony niezadowolone miały obowiązek podnieść w skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego (po dniu 1 stycznia 2004r.-wojewódzkiego sądu administracyjnego), która stanowi (zgodnie z zawartym w decyzji pouczeniem) wyłączny środek zaskarżenia decyzji ostatecznych w trybie pozainstancyjnym.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Z podniesionych wyżej względów, należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. i § 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie (Dz. U. Nr 187, poz. 1926) orzec jak w sentencji postanowienia.