Uzasadnienie
M. S. złożyła w dniu 20 stycznia 2009 r. urzędowy formularz PPF, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego
Wnioskodawczyni podała, że prowadzi gospodarstwo domowe razem z dorosłym synem. Skarżąca pobiera emeryturę w wysokości 873,91 zł netto miesięcznie, a jej syn utrzymuje się z prac dorywczych i zarabia 300 – 500 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku oprócz domu wielkości 50 m kw i działki rolnej o powierzchni 0,0650 ha. Skarżąca podała, że jest osobą schorowaną, wymagającą stałego leczenia.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Udowodnienie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy należy do wnioskodawcy.
Biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową wnioskodawczyni, przede wszystkim, niski dochód na dwie dorosłe osoby, posiadanie jedynie niewielkiego majątku nieruchomego, zły stan zdrowia wiążący się ze stałymi wydatkami na leczenie, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.