Uzasadnienie
Skargą z dnia 23 kwietnia 2009r. S. J. "J" w C. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach negatywną ocenę formalną wniosku o dofinansowanie nr[...], tytuł projektu "Wzrost konkurencyjności przedsiębiorstwa J. S. J. poprzez zakup koparko ładowarki i wprowadzenie nowych usług". Jak wynika z akt sądowych sygn. akt II SA/Ke 230/09 do skargi została dołączona dokumentacja obejmująca wniosek o dofinansowanie realizacji projektu dla działania 1.1 Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2007-2013, wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, odwołanie z 2.04.2009r. oraz informacja z dnia 7.04.2009r. o wynikach procedury odwoławczej. Od wniesionej skargi S. J. nie uiścił należnej opłaty sądowej.
Zgodnie z art. 30c ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227 poz. 1658 z późniejszymi zmianami), zwanej dalej ustawą, po wyczerpaniu środków odwoławczych i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, z tym że skarga wnoszona jest przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b. Skarga podlega opłacie sądowej.
Z kolei zgodnie z art. 30c ust. 5 wniesienie skargi bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2 (a więc w terminie 14 dni od dnia otrzymania zaskarżonej informacji) powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.
Skoro w przedmiotowej sprawie skarżący nie uiścił opłaty sądowej od wniesionej skargi, Sąd na zasadzie art. 30c ust. 5 orzekł jak w sentencji postanowienia.
Na marginesie wskazać należy, iż brak prawidłowego pouczenia przez instytucję zarządzającą o sposobie wniesienia skargi do sądu, nie może skutkować niestosowaniem przepisu art. 30 c ust 5, a jedynie w zw. z treścią art. 30 d ust 3 ustawy, może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi.