Uzasadnienie
M. Ż. złożył w dniu 28 kwietnia 2010r. na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi odrębne gospodarstwo domowe i pozostaje w rozdzielności majątkowej z żoną. Skarżący osiąga z renty dochód w wysokości 888,65 zł netto miesięcznie. Nie wykazał innego majątku poza mieszkaniem wielkości 69,75 m kw. Oświadczył, że wydaje około 100 zł miesięcznie na zakup leków. Wnioskodawca ma zobowiązania alimentacyjne wobec dwóch synów w wysokości 400 zł miesięcznie, jest zadłużony w dwóch bankach na kwotę około 37000 zł oraz wobec urzędu skarbowego na kwotę 2400 zł. Z dokumentów znajdujących się w sprawie II SA/Ke 703/09 (rozpoznanej przez tutejszy Sąd) wynika, że skarżący jest osobą niepełnosprawną i korzysta z pomocy społecznej.
Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W rozpatrywanej sprawie oceniając sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, przede wszystkim: niepełnosprawność, niski dochód, duże wydatki na leki, wysokie zadłużenie, zobowiązania alimentacyjne wobec synów, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem wniosek o przyznanie prawa zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 1 i 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.