Uzasadnienie
W dniu 28 kwietnia 2009r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga Spółki A w [...] na negatywną ocenę formalną wniosku o dofinansowanie nr [...] "Utworzenie regionalnych filii Spółki A, wprowadzenie nowych innowacyjnych usług zmiana procesu realizacji usług poprzez zakup nowych segmentów kontenerowych, wprowadzenie e-usług". Do skargi została dołączona jedynie poświadczona za zgodność przez wspólników odbitka kserograficzna protestu z dnia 27 marca 2009r. Skarga nie została opłacona.
Zgodnie z art. 30c ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227 poz. 1658 z późniejszymi zmianami), zwanej dalej ustawą, po wyczerpaniu środków odwoławczych i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, z tym że skarga wnoszona jest przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b. Skarga podlega opłacie sądowej.
Z kolei zgodnie z art. 30c ust. 5 wniesienie skargi niekompletnej, a także bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2 (a więc w terminie 14 dni od dnia otrzymania zaskarżonej informacji) powoduje pozostawienie jej bez rozpoznania.
W niniejszej sprawie, ponieważ skarżąca Spółka wniosła niekompletną skargę, (nie dołączyła bowiem do niej wniosku o dofinansowanie, informacji w przedmiocie oceny projektu oraz informacji o wynikach procedury odwoławczej), a poza tym od skargi nie została uiszczona opłata sądowa, stosownie do cytowanego wyżej art. 30c ust. 5 należało orzec jak w sentencji postanowienia.
Dodatkowo wskazać należy, iż brak prawidłowego pouczenia przez organ o sposobie wniesienia skargi do sądu, nie może skutkować niestosowaniem przepisu art. 30c ust.5, a jedynie w związku z treścią art. 30d ust. 3 ustawy, może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi.