Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 6

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcachz 17 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Ke 245/10

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Skład
Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Jacek Kuza
Sędzia WSA Sylwester Miziołek
Asystent sędziego Sergiusz Leydo protokolant
Rozpoznanie
w dniu 17 czerwca 2010r. na rozprawie
Sprawa
sprawy ze skarg Rady Sołeckiej Wsi [...], Sołtysa Wsi [...] i Ochotniczej Straży Pożarnej w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji uznającej działkę gruntową za mienie gromadzkie p o s t a n a w i a: odrzucić skargi.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję własną z dnia [...] znak: [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Starosty P. z dnia [...] uznającej zabudowaną działkę gruntową o nr ewid. 140 położoną we wsi U. za mienie gromadzkie.

Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wnieśli Rada Sołecka wsi U., Sołtys wsi U. oraz Ochotnicza Straż Pożarna w U. Zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2010r., doręczonym przy pismach z dnia 27 kwietnia 2010r., tut. Sąd wezwał skarżących do nadesłania 2 odpisów skarg oraz uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań – pod rygorem odrzucenia skarg.

Przedmiotowe pisma zostały doręczone skarżącym w dniu 30 kwietnia 2010r.

W wyznaczonym terminie na konto tut. Sądu wpłynęła kwota wpisu, przy czym w potwierdzeniu przelewu jako podmiot wpłacający widnieje Rada Sołecka wsi U. oraz Sołtys wsi U. W wyznaczonym terminie wszyscy skarżący złożyli również żądane odpisy skarg.

Zarządzeniem z dnia 11 maja 2010r. tut. Sąd wezwał Sołtysa wsi U. M.S., do wskazania w terminie 7 dni od doręczenia wezwania:

  1. - w imieniu której ze stron skarżących został uiszczony w dniu 5 maja 2010r. wpis sądowy w kwocie 200 zł - Rady Sołeckiej wsi U., czy Sołtysa wsi U.,
  2. - w imieniu której ze stron skarżących zostały złożone w dniu 5 maja 2010r. 2 odpisy skarg - Rady Sołeckiej wsi U., Sołtysa wsi U., czy Ochotniczej Straży Pożarnej w U. pod rygorem odrzucenia skarg (art. 58 § 1 pkt 3, art. 220 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W piśmie z dnia 19 maja 2010r. Sołtys wsi U. wyjaśnił, iż wpis w niniejszej sprawie został uiszczony wyłącznie przez niego, a 2 egzemplarze skarg zostały złożone przez niego oraz Ochotniczą Straż Pożarną w U..

W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o ich oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Brak ten uniemożliwia bowiem nadanie sprawie biegu. Skoro Ochotnicza Straż Pożarna w U., pomimo wezwania, nie uiściła należnego wpisu - jej skarga na podstawie art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. podlegała odrzuceniu.

Co do skarg Rady Sołeckiej wsi U. i Sołtysa Wsi U., to również ich skargi podlegały odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 5 tej ustawy, zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie.

Charakterystyka podmiotów, którym przysługuje zdolność sądowa została zawarta w art. 25 ustawy p.p.s.a. Stosownie do § 2 i § 3 tego przepisu zdolność sądową mają państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz organizacje społeczne nieposiadające osobowości prawnej. Zdolność sądową mają także inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Jak wynika z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 ze zm.), jednostką pomocniczą w gminie jest sołectwo. Organami tego sołectwa są zebranie wiejskie jako organ uchwałodawczy i sołtys jako organ wykonawczy (art. 36 ustawy o samorządzie gminnym). Rada sołecka wspomaga sołtysa, ale nie jest organem samodzielnym, uprawnionym do reprezentowania sołectwa i wnoszenia skargi do Sądu Administracyjnego. Organem właściwym do wniesienia skargi i reprezentowania sołectwa jest sołtys, działający na podstawie stosownej uchwały zebrania wiejskiego jako organu uchwałodawczego.

Tak więc, skarga Rady Sołeckiej wsi U. na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 ustawy p.p.s.a. podlegała odrzuceniu.

Co zaś się tyczy skargi sołtysa wsi U., to trzeba wskazać, iż z treści jego skargi nie wynika, iż skargę wnosi w imieniu sołectwa wsi U.. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż sołtys nie posiada zdolności sądowej do wnoszenia skarg w swoim imieniu, a w konsekwencji jego skarga także podlegała odrzucenia na zasadzie art. 58 § 1 pkt 5 ustawy p.p.s.a.

Nawet gdyby przyjąć, iż skarga została złożona przez sołtysa w imieniu sołectwa (co jednak nie wynika z treści skargi), to i tak, brak przedłożenia przez sołtysa stosownej uchwały zebrania wiejskiego czyniło skargę niedopuszczalną.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.