Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25.V.2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów. Pełnomocnika skarżącej – T. K. w dniu 27.V.2011 r. złożyła urzędowy formularz PPF, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w wyżej wymienionej sprawie.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z rodzicami. Skarżąca nie wykazała innego majątku własnego poza nieruchomością rolną o powierzchni 1,77 ha. Jej rodzice posiadają gospodarstwo rolne o powierzchni 4,89 ha, które wydzierżawili za opłatę podatku rolnego. Wnioskodawczyni osiąga z gospodarstwa rolnego dochód w wysokości 213 zł oraz otrzymuje dopłaty do rolnictwa w wysokości 124,59 zł miesięcznie. Jej matka pobiera rentę w wysokości 723,41 zł, a ojciec otrzymuje rentę w wysokości 758,10 zł oraz dopłaty do gospodarstwa rolnego w wysokości 327,51 zł miesięcznie. W sumie cała rodzina osiąga miesięczny dochód w wysokości 2146,61 zł.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Ubiegający się o przyznanie prawa pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
Biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową skarżącej, w przede wszystkim dochód, który wystarcza jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych trojga dorosłych osób oraz posiadanie jedynie niewielkich gospodarstw rolnych, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść innych kosztów postępowania poza kwotą 200 zł już uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Należy jednak podkreślić, że przyznanie prawa pomocy nie działa z mocą wsteczną i nie obejmuje zwrotu już uiszczonego przez wnioskodawczynię wpisu sądowego od skargi.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.