Uzasadnienie
P. S. pismem z dnia 11.IV.2013 r. wniosła o zwolnienie od wpisu sądowego od jej skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego. W dniu 22.IV.2013 r. uzupełniła wniosek przez złożenie wypełnionego formularza PPF.
W złożonym formularzu wnioskodawczyni podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małoletnią córką. Obie mieszkają w mieszkaniu należącym do siostry skarżącej. Wnioskodawczyni nie wykazała żadnego własnego majątku. Skarżąca otrzymuje alimenty na córkę z funduszu alimentacyjnego w wysokości miesięcznie. Skarżąca prowadzi pensjonat w S. Prowadzona działalność gospodarcza przynosi straty w związku z brakiem klientów. W styczniu strata wynosiła 15851,13 zł, w lutym -21532,68 zł, w marcu– 19963,19 zł – w sumie za I kwartał 2013 r. -57347 zł. Wnioskodawczyni wykazała następujące zadłużenie przejęte po rodzicach i związane z prowadzoną obecnie działalnością gospodarczą: 250.000 zł wraz z odsetkami na rzecz X Sp. z.o.o., 16.000 zł wobec firmy z W., 25098,20 zł wobec Banku, 314172 zł i odsetki wobec ZUS. W związku z istniejącym zadłużeniem został wszczęte postępowania egzekucyjne. Wnioskodawczyni oświadczyła, że korzysta z pomocy finansowej rodziny.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i rodzinną skarżącej, w tym: prowadzenie działalności gospodarczej przynoszącej straty, wysokie zadłużenie i brak własnego majątku, uznano, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i małoletniej córki. Zatem jej wniosek o zwolnienia od wpisu sądowego od skargi w wysokości 1500 zł zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 art. 245 § 1 i 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.