Uzasadnienie
S. P. złożyła w dniu 29.IV.2011r. formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem i siedmioletnim synem. Skarżąca pobiera wynagrodzenie za pracę w wysokości 3510 zł, a jej mąż w wysokości 2250zł, do daje łącznie miesięczny dochód brutto w wysokości 5760zł. Wnioskodawczyni wykazała własność domu wielkości 130 m² na działce o powierzchni 536 m² oraz dwóch działek o łącznej powierzchni 3259 m² Ponadto jest właścicielką samochodu marki [...] o wartości 20000 zł oraz posiada zasoby pieniężne w wysokości 300 zł. Skarżąca oświadczyła, że w 2006r. jej dom został zniszczony wskutek pożaru, który wybuchł na sąsiedniej działce oraz zalania. Budynek nie był ubezpieczony, wnioskodawczyni straciła dorobek całego życia. Na remont budynku skarżąca zaciągnęła wraz z mężem pożyczkę u rodziny w wysokości 42000 zł. Co miesiąc spłacają ratę w wysokości 2000zł, a ponadto jej mąż spłaca pożyczkę udzieloną przez zakład pracy w ratach po 583 zł miesięcznie. Skarżąca oświadczyła, że syn wymaga specjalistycznej opieki lekarskiej (m.in. logopedycznej i ortopedycznej).
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części, przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona domagająca się przyznania prawa pomocy w pierwszej kolejności powinna sama zabezpieczyć na ten cel stosowne środki, czyli właściwie zaplanować swe wydatki oraz poczynić oszczędności do granic zabezpieczenia utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dopiero, gdy jej majątek i dochody nie pozwalają na poczynienie oszczędności lub gdy pomimo dokonanych oszczędności nie jest ona w stanie ponieść kosztów postępowania, może zwrócić się o przeniesienie ciężaru kosztów postępowania na współobywateli. To bowiem z ich środków pochodzą dochody z budżetu państwa, z których pokrywa się koszty postępowania w razie zwolnienia skarżącego z obowiązku ich ponoszenia.
W rozpatrywanej sprawie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych podlega oddaleniu. Wnioskodawczyni jest właścicielką kilku nieruchomości i samochodu dobrej klasy, osiąga wraz z mężem stałe dochody z wynagrodzenia za pracę, co umożliwia planowanie wydatków, posiada zasoby pieniężne, stać ją na korzystanie z usług profesjonalnego pełnomocnika prawnego z wyboru. W świetle tych okoliczności nie można uznać ją za osobę żyjącą w ubóstwie, pozbawioną dostatecznych środków materialnych dla zaspokojenia potrzeb swoich własnych oraz rodziny, a w związku z tym wymagającą pomocy państwa polegającej na zwolnieniu od kosztów sądowych. Spłata pożyczek zaciągniętych u rodziny z przeznaczeniem na remont zniszczonego domu nie może mieć pierwszeństwa przed daninami publicznymi, do których zalicza się koszty sądowe.
Należy zatem stwierdzić, że przy racjonalnym gospodarowaniu stałym dochodem z dwóch wynagrodzeń za pracę oraz posiadanym majątkiem wnioskodawczyni będzie w stanie uiścić wpis sądowy od skargi wynoszący 500 zł oraz ponieść inne ewentualne koszty sądowe na późniejszym etapie postępowania.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.