Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy decyzję z dnia [...] o odmowie przyznania B. L. w okresie zasiłkowym 2013/2014 specjalnego zasiłku opiekuńczego wnioskowanego na P. H. z powodu braku rezygnacji z zatrudnienia. W uzasadnieniu Kolegium, zwracając uwagę na zmianę przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006r. nr 139, poz. 992 ze zm.), stwierdziło że B. L. nie spełnia wymogu rezygnacji z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki nad ojcem, niezbędnego do przyznania żądanego świadczenia (art. 16 a ust. 1 tej ustawy).
Skargę na ww. decyzję organu II instancji wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach B. L., argumentując że w poprzednim okresie otrzymywała świadczenie pielęgnacyjne, a jej ojca nie stać na wynajęcie opiekunki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie występuje zagadnienie wstępne, którego uprzednie rozstrzygnięcie może wpływać na wynik postępowania. Celem korzystania przez sąd z możliwości fakultatywnego zawieszenia postępowania jest uniknięcie konieczności wznawiania postępowania sądowoadministracyjnego lub administracyjnego, w wypadku, gdyby zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez ten sąd odmiennie.
W przedmiotowej sprawie zawieszenie postępowania sądowego uzasadnione jest wydaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowienia z dnia 12 grudnia 2013r. (sygn. akt II SA/Po 1026/13) o przedstawieniu Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego: "czy art. 16 a ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2006r. nr 139, poz. 992 ze zm.), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej".
W ocenie Sądu kwestie poddane badaniu przez Trybunał Konstytucyjny wiążą się ściśle z sytuacją faktyczną i prawną występującą w niniejszej sprawie i mają znaczenie dla jej rozstrzygnięcia.
Zdaniem Kolegium, skarżąca B. L., mając przyznane świadczenie pielęgnacyjne na podstawie dotychczasowych przepisów, nie jest w stanie spełnić wymogów otrzymania specjalnego zasiłku opiekuńczego z uwagi na warunek dotyczący rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej – ustalony w art. 16 a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Powyższa argumentacja legła u podstaw wydania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji z dnia 3 stycznia 2014r. w przedmiocie odmowy przyznania skarżącej prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego.
Przedstawiona sytuacja stanowi przypadek, o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a., bowiem kwestie poddane badaniu przez Trybunał Konstytucyjny wiążą się ściśle z sytuacją faktyczną i prawną występującą w niniejszej sprawie i mają znaczenia dla jej rozstrzygnięcia. Zaistniała zatem podstawa do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a.