Uzasadnienie
E. W. złożył formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.
Ze złożonego formularza i akt sprawy wynika, że skarżący ma 84 lata, jest niepełnosprawny w stopniu znacznym, cierpi na głuchotę i nosi aparat słuchowy. Żona i dorosły syn, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe również są niepełnosprawni. Wnioskodawca pobiera emeryturę w wysokości 1505 zł, jego żona emeryturę w wysokości 1016,12 zł, a syn rentę w wysokości 865 zł, co daje w sumie miesięczny dochód w wysokości 3377,846 zł netto. Skarżący nie wykazał innego majątku oprócz domu wielkości pow. 110 m.kw. Jego syn posiada działkę o powierzchni 0,70 ha. Wnioskodawca stwierdził, że oboje z żoną wymagają stałej opieki i pomocy ze strony rodziny, osiągane dochody ledwie wystarczają na utrzymanie, w tym zakup leków i żywności.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z treścią art. 245 § 1, § 2 i § 3 oraz art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz.718), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie zastępcy procesowego m.in. adwokata, radcy prawnego, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie zastępcy prawnego, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny należy rozumieć takie zachwianie sytuacji i bytowej wnioskodawcy, iż nie byłby on w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2005 r., sygn. akt: II FZ 137/05, niepub.).
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację rodzinną i majątkową wnioskodawcy, a zwłaszcza podeszły wiek, zły stan zdrowia, głuchota, niepełnosprawność utrudniające samodzielne występowanie przed sądem i wiążące się z wydatkami na zakup leków i leczenie, dochód wystarczający na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych trzech dorosłych niepełnosprawnych osób oraz brak majątku poza domem uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania poza już uiszczonym wpisem sądowym od skargi. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.