Uzasadnienie
B. W. pismem z dnia 31 maja 2008 r. wniosła o zwolnienie jej od wpisu sądowego w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie odmowy odroczenia terminu rozbiórki obiektu budowlanego. Następnie złożyła urzędowy formularz PPF, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w wyżej wymienionej sprawie.
Z formularza PPF wynika, że wnioskodawczyni jest prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem i dwojgiem dzieci w wieku szkolnym. Wnioskodawczyni pobiera wynagrodzenie za pracę w wysokości [...] zł brutto, a jej mąż w wysokości [...]zł brutto ([...]zł netto) miesięcznie, co łącznie, według oświadczenia skarżącej, daje miesięczny dochód netto w wysokości [...] zł. W piśmie z dnia 31 maja 2008 r. skarżąca podała, że spłaca kredyt w trzech bankach w wysokości 866 zł miesięcznie, co udokumentowała kopiami przelewów. Wnioskodawczyni stwierdziła, że koszty utrzymania mieszkania wynoszą około 1000 -1100 zł miesięcznie, co potwierdzają załączone do wniosku faktury i przelewy. Pozostałą kwotę przeznaczają na zakup wyżywienia, ubrań i innych potrzebnych rzeczy. Skarżąca podała, że jest właścicielką mieszkania wielkości 50 m kw. oraz działki w K. o powierzchni 1480 m kw, którą otrzymała w wyniku darowizny. Ponadto wnioskodawczyni wykazała własność samochodu Daewoo Matiz z 2005 r., który spłaca w 100 ratach.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym, między innymi, zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
Przy ocenie sytuacji majątkowej i życiowej wnioskodawczyni, uwzględniono konieczność utrzymania dwojga dzieci w wieku szkolnym, zaciągnięte kredyty, posiadanie jedynie nieruchomości i samochodu kupionego na raty oraz okoliczność, że wniosła jednocześnie do Sądu dwie skargi, w których wpis wynosi po 500 zł. (sygn. akt II SA/Ke 252/08 i sygn. akt II SA/Ke 253/08). Z danych przedstawionych przez skarżącą wynika, że po odjęciu sumy kredytów i kosztów utrzymania domu do dyspozycji jej, męża i dzieci pozostaje kwota około 1800 zł miesięcznie. Uznano, że przy racjonalnym gospodarowaniu stałym dochodem z dwóch wynagrodzeń za pracę, wnioskodawczyni będzie w stanie uiścić kwotę 100 zł - 1/5 wpisu sądowego od skargi i zgromadzić środki finansowe na poniesienie innych ewentualnych kosztów sądowych, które mogą, ale nie muszą pojawić się na dalszym etapie postępowania.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.