Uzasadnienie
J. N. złożyła formularz urzędowy PPF, wnosząc o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
Skarżąca podała w formularzu, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1007,66 zł netto miesięcznie. Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku poza współwłasnością w ½ części domu jednorodzinnego wielkości 54 m² na działce o powierzchni 554 m². w którym zajmuje pokój i łazienkę. Skarżąca oświadczyła, że miesięcznie wydaje 350 zł na opłaty związane z utrzymaniem domu, 60 zł na telefon oraz 300 zł na zakup leków i leczenie, ponosi koszty zakupu opału za zimę w wysokości 1800 zł. Stwierdziła, że ponosi koszty dojazdów na rehabilitację nie stać jej na wykupienie wszystkich leków.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 poz. 270), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową wnioskodawczyni, w tym brak majątku poza udziałem w nieruchomości i dochód z emerytury wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych skarżącej, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia