Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Wojewoda utrzymał w mocy, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa decyzję wydaną z upoważnienia Starosty z dnia [...] o odmowie przyznania Z. P. prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia 18 stycznia 2006 roku.
W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z obowiązującym od dnia 1 listopada 2005 roku art. 150a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 roku o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 roku przysługuje osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 roku spełniała warunki do jego nabycia.
Dalej organ wskazał, że w myśl art. 37j ust 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący - w przypadku mężczyzny 35 lub 30 lat, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Jak wynika z przedstawionego przez Z. P. świadectwa pracy wystawionego przez A. S.A w upadłości w K. z dnia 31 lipca 2002 roku był on zatrudniony w okresie od 1 sierpnia 1977roku do 31 lipca 2002 roku - tym samym nie spełniał do dnia 12 stycznia 2002 roku warunków do uzyskania statusu bezrobotnego.
Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Z. P., domagając się ponownego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego. Skarżący zarzucił organom obu instancji, że rejestrując się w sierpniu 2002 roku miał przepracowane 33 lata pracy w tym 25 lat w warunkach szczególnych.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ustawą p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd nie jest uprawniony do badania celowości i słuszności wydanych decyzji.
Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy p.p.s.a, decyzja / lub postanowienie/ podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi:
- - po pierwsze, naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- - po drugie, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- - po trzecie, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Rozpatrując skargę w ramach tak zakreślonej kognicji sądu administracyjnego sąd nie stwierdził, aby w toku postępowania administracyjnego doszło do naruszenia prawa materialnego bądź procesowego, które mogłoby stanowić podstawę uwzględnienia skargi z przyczyn wskazanych w art. 145 ustawy p.p.s.a. Tym samym, wbrew zarzutom skargi kwestionowana decyzja nie budzi zastrzeżeń z punktu widzenia jej legalności.
Przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu jak również ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, co wymaga podkreślenia, nie dają podstaw do uznaniowego przyznawania przewidzianych w nich świadczeń. Przepisy te mają charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że przyznanie danego świadczenia może wchodzić w grę jedynie w sytuacjach ściśle określonych w tych ustawach.
Z.P. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna w dniu 2 sierpnia 2002 r. W dniu rejestracji został przyznany mu status osoby bezrobotnej oraz prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 10 sierpnia 2002 roku.
W dniu 18 stycznia 2006 roku skarżący złożył w Powiatowym Urzędzie Pracy wniosek o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego w związku ze zmianą ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
Zgodnie z art. 150a ust. 1 znowelizowanej ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2002 r. przysługuje osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniała, z zastrzeżeniem ust.2, warunki do jego nabycia. Stosownie do art. 150a ust. 2 powołanej ustawy prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego, o którym mowa w ust. 1, przysługuje również osobie, która do dnia 12 stycznia 2002r. nie spełniała warunku posiadania okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, jeżeli w dniu 31 grudnia 2001 r. pobierała zasiłek dla bezrobotnych i w wyniku zaliczenia okresu pobierania tego zasiłku do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego uzyskałaby prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego.
W świetle powyższego, ważne jest aby osoba ubiegająca się o zasiłek lub świadczenie przedemerytalne na zasadach obowiązujących do dnia 31 grudnia 2001 roku, spełniała do dnia 12 stycznia 2002 roku warunki do nabycia statusu osoby bezrobotnej, a także prawa do zasiłku. Oznacza to, że osoba taka nie mogła być w tym czasie zatrudniona. Bezspornym w sprawie jest, że Z. P. był zatrudniony w okresie od 1 sierpnia 1977 roku do 31 lipca 2002 roku w A. Spółka Akcyjna w K., przez co nie spełniał wyżej wymienionych warunków.
W konsekwencji przedstawionych okoliczności faktycznych i prawnych, należy podzielić stanowisko organów, że skarżący nie posiada możliwości nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego na zasadach obowiązujących od dnia 1 stycznia 2002r., albowiem zarejestrował się jako osoba bezrobotna w dniu 2 sierpnia 2002 r.
Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).