Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po dokonaniu czynności kontrolnych w sprawie odwołania A. C., na podstawie art. 134 k.p.a. w zw. z art. 129 § 2 kpa stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji wydanej przez działającego z upoważnienia Rady Miejskiej Kierownika Działu Usług i Realizacji Świadczeń Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie z dnia [...] w sprawie udzielenia A. C. pomocy społecznej w postaci obiadów wydawanych bezpłatnie w dni robocze w barze "Jagienka" dla jednej osoby w okresie od 2 stycznia do 30 czerwca 2002 r.
W uzasadnieniu postanowienia organ podniósł, że w decyzji z dnia [...] zawarto m.in. pouczenie, że stronie przysługuje prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, za pośrednictwem Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji, w aktach sprawy natomiast brak jest zwrotnego potwierdzenia odbioru przez A. C. powyższej decyzji. W protokole z dnia 5 października 2006 r. sporządzonego na okoliczność korzystania przez zainteresowanego z pomocy w formie obiadów barowych w Barze "Jagienka" w okresie od 2 lipca 2001 r. do 30 czerwca 2002 r., A. C. przyznał, że w powyższych okresach korzystał z pomocy w formie obiadów w barze "Jagienka" w dni robocze, kwitował odbiór abonamentów obiadowych w Rejonie Opiekuńczym "Białogon" oraz, że nie otrzymał m.in. decyzji z dnia [...]
Z uwagi na brak zwrotnego poświadczenia odbioru powyższej decyzji oraz mając na uwadze fakt, że skarżący kwestionuje otrzymanie jej w okresie następującym zaraz po wydaniu Kolegium uznało, że nie można przyjąć ponad wszelką wątpliwość, że została ona doręczona stronie bezpośrednio po wydaniu.
Podaniem z dnia 2 czerwca 2006 r. A. C. wystąpił do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie m.in. o sporządzenie i doręczenie mu uwierzytelnionych odpisów decyzji przyznających mu posiłki w Barze "Jagienka" w okresie od stycznia 1999 r. do lutego 2003 r. Uwierzytelnione kserokopie decyzji, w tym decyzji z dnia [...]. A. C. otrzymał w dniu 6 lipca 2006 r.
W związku z tym organ odwoławczy uznał, że 14 - dniowy termin do wniesienia odwołania od powyższej decyzji, przewidziany w art. 129 § 2 kpa upłynął z dniem 20 lipca 2006 r., z tą datą decyzja organu I instancji stała się ostateczna.
Odwołanie od tej decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżący złożył dopiero dnia 7 listopada 2006 r., a więc po terminie.
Organ odwoławczy wskazał także, że A. C. wraz z odwołaniem złożył wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia, jednakże nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy (art. 58 § 1 i 2 kpa). W tej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało w dniu [...] postanowienie odmawiające przywrócenia mu terminu do wniesienia odwołania.
Ponadto Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, że skarżący w odwołaniu podniósł, że nie został pouczony o możliwości wniesienia odwołania od tej decyzji, o której dowiedział się dopiero z pisma Dyrektora MOPR z dnia 26 października 2006 r., jednakże przesłane mu uwierzytelnione odpisy decyzji zawierały stosowne pouczenie o trybie i terminie wniesienia odwołania, zaś pismo z dnia 19 czerwca 2006 r., przy którym zostały przesłane odpisy decyzji nie miało przymiotu decyzji i jako zwykłe pismo, nie mające waloru aktu administracyjnego nie zawierało pouczenia o środkach zaskarżenia.
Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. C., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia " jako bezprawnego nadużycia przewagi instytucjonalnej i opartego jedynie na wydanym przez organ postanowieniu o odmowie przywrócenia terminu z dnia [...]
Skarżący wskazał, iż odpis niniejszego rozstrzygnięcia otrzymał w dniu 6 lipca 2006 r., jednakże nie zawierał on pouczenia o przysługującym prawie wniesienia odwołania.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm./, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Dz.U.Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej u.p.p.s.a.
Sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami ani wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art.134 u.p.p.s.a.).
Rozpatrując zasadność skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny miał na uwadze, że wyrokiem z dnia 21 czerwca w sprawie II SA/Ke 255/07 Sąd w składzie rozpoznającym także niniejszą sprawę, uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. odmawiające przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...]. Ponieważ konsekwencją tego postanowienia jest rozstrzygnięcie objęte orzekaniem w sprawie niniejszej, wyrok jaki zapadł w sprawie II SA 255/07 nie może pozostać bez wpływu na jej wynik.
Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela pogląd jaki legł u podstaw uchylenia postanowienia z dnia [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie o powołanej wyżej sygnaturze. Nie sposób bowiem przychylić się do stanowiska organu, że skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił, aby uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.
Przede wszystkim należy podkreślić, że uwierzytelniony odpis niniejszej decyzji został doręczony skarżącemu na jego pisemny wniosek, po prawie 5 latach od dnia wydania decyzji, a nie w sposób określony w art. 109 k.p.a., tj. z urzędu, bezpośrednio po zakończeniu postępowania. Nie można zatem przyjąć, że dokonane w ten sposób doręczenie powinno powodować powstanie u skarżącego przekonania, że od tej daty biegnie dla niego 14-dniowy termin do złożenia odwołania od tej decyzji, przewidziany w art. 129 § 2 kpa. Nie można zatem przyjąć za organem, że dokonane w ten sposób doręczenie powinno powodować powstanie u skarżącego przekonania, że od tej daty biegnie dla niego 14-dniowy termin do złożenia odwołania od tej decyzji, przewidziany w art. 129 § 2 kpa - nawet jeżeli w uwierzytelnionym odpisie decyzji zawarte zostało tak jak w jej oryginale, pouczenie o środkach zaskarżenia. Skoro w stanie faktycznym sprawy organ uznał, że doręczenie uwierzytelnionego odpisu decyzji miało wywołać skutek w postaci doręczenia w rozumieniu art. 109 § 1 kpa i co za tym idzie rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia środka odwoławczego, to przy rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, większą uwagę należało przywiązać do wyjaśnienia kwestii związanej z prawidłowym pouczeniem i nadania jej właściwego znaczenia prawnego.
Mimo bowiem, że odbitka kserograficzna zawierała - tak jak i oryginał decyzji - pouczenie o sposobie zaskarżenia decyzji, to fakt doręczenia jej po tak długim okresie od jej wydania mógł budzić wątpliwości co do tego, czy pouczenie to nadal pozostaje aktualne. Zresztą z treści pisma przewodniego z dnia 19 czerwca 2006r. zdaje się wynikać, że organ I instancji, doręczając A. C. na jego żądanie kserokopie decyzji, nie czynił tego po to, aby otworzyć mu termin do ich zaskarżenia. Niewątpliwie wyżej wskazane okoliczności mogą świadczyć o tym, że skarżący bez własnej winy uchybił 14-dniowemu terminowi do zaskarżenia decyzji, czego nie zauważył i nie ocenił organ odwoławczy.
Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy konieczne zatem pozostaje ponowne rozpatrzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosku A. C. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, od rozstrzygnięcia bowiem tej wstępnej kwestii zależy ocena, czy zachodzą podstawy do wydania orzeczenia na podstawie art. 134 kpa.
Niewyjaśnienie tej istotnej dla sprawy okoliczności stanowi naruszenie art. 7 i 77 kpa, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c u.p.p.s.a.
Orzeczenie zawarte w punkcie II wyroku oparte zostało na przepisie art. 152 p.p.s.a.