Uzasadnienie
Zaskarżoną uchwałą Rada Powiatu po rozpoznaniu skarg S. N., które wpłynęły w dniu 8 września 2008r. na działalność Starosty, polegającą na opóźnionej odpowiedzi na zarzuty oraz używaniu skrótu literowego w celach nieuprawnionych, na podstawie art. 12 pkt 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym oraz art. 229 pkt 4 i 237 § 3 kpa uznała skargi za niezasadne.
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze na tę uchwałę S. N. zarzucił, iż została ona podjęta "w konflikcie z obowiązującymi normami prawa publicznego", że stanowi ona "znieważenie obowiązującego prawa administracyjnego", z uwagi na to, że za bezzasadne uznane zostały jego zarzuty pod adresem starosty w kwestii uchybień ustawowego terminu udzielania odpowiedzi na składane przez niego pisma, podjecie uchwały w wyniku przestępstwa, polegającego na naruszeniu ustawy o ochronie danych osobowych i naruszeniu interesów przez Komisję Rewizyjną Rady Powiatu oraz przewodniczącego Rady Powiatu poprzez ujawnienie jego danych osobowych w środkach masowego przekazu i osobom trzecim wbrew jego woli.
Nadto zarzucił, iż zaskarżona przez niego uchwała została podjęta na podstawie protokołów pokontrolnych sporządzonych przez Komisję Rewizyjną Rady Powiatu, w których znalazły się nie tylko przekłamania nazwisk ale również informacje przedstawione pokrętnie, w sposób niezgodny ze stanem faktycznym.
W odpowiedzi na tę skargę Rada Powiatu wniosła o jej odrzucenie, zarzucając, iż zaskarżona uchwała została podjęta na podstawie art. 227 kpa, a zatem nie w sprawie z zakresu administracji publicznej, a ponadto skarga została wniesiona do sądu bez wcześniejszego wezwania do usunięta naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Analiza pism jakie wpłynęły do Rady Powiatu wskazuje na to, iż prawidłowo organ uznał je za skargi złożone w trybie art. 227 kpa, zgodnie z którym przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy lub przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Za utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych należy przyjąć pogląd, że wydawane w trybie przepisów działu VIII kpa rozstrzygnięcia nie podlegają kognicji tych sądów. Dotyczy to również sytuacji, gdy złożona w tym trybie skarga jest rozstrzygana uchwałą odpowiedniego organu samorządu terytorialnego (por. przykładowo postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2001 r. w sprawie o sygn. akt I SA 2668/00, LEX Nr 54426, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 15 stycznia 2001 r. II SA/Wr 1704/00 oraz z dnia 11 lutego 2002r. sygn. II SA/Wr 3121/01, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2006r. sygn. III SA/Wa 948/06 - LEX Nr 295005).
Mając powyższe na uwadze skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).