Uzasadnienie
Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 maja2013 r. ustanowiono dla G. B. na jej wniosek adwokata z urzędu w sprawie ze skargi wyżej wymienionej na decyzję na decyzję Wojewody w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości.
Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach wyznaczyła w dniu 10 czerwca 2013 r. pełnomocnikiem skarżącej adwokata W. Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 11 lipca 2013r. oddalił skargę G. B..
W dniu 29 sierpnia 2013 r. wyznaczony adwokat z urzędu w złożył w imieniu G. B. skargę kasacyjną od wyżej wymienionego wyroku wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego, które to koszty w żadnej części nie zostały opłacone.
W dniu 16 czerwca 2015 r. adwokat W. Z. brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, reprezentując skarżącą.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 czerwca 2015 r. oddalił skargę kasacyjną G. B.. Sąd II instancji nie orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W przypadku adwokatów regulacje powyższe znajdują się w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461), zwanego dalej "rozporządzeniem". Jego stosowanie w niniejszej sprawie związane jest z brzmieniem przepisu przejściowego - § 22 nowego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), który do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia nakazuje stosowanie przepisów dotychczasowych do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Według § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 tego rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stosownie do treści § 18 ust 1 pkt 2 lit. a w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 180 zł.
Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie ustalono wynagrodzenie adwokata w kwocie 221,40 zł, w tym kwotę 41,40 zł VAT.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust 1 pkt 2 lit. a cytowanego rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.