Uzasadnienie
Z. G. złożył w dniu 14 maja 2018 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych.
Ze złożonego formularza i akt rozpoznawanej sprawy oraz II SA/Ke 130/12 i II SA/Ke 131/12 wynika, że wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, zajmuje dwa pomieszczenia w domu stanowiącym własność jego rodziców, utrzymuje się z renty w wysokości 900 zł miesięcznie. Wnioskodawca nie wykazał żadnego majątku ani oszczędności. Skarżący podał, że miesięcznie wydaje 150 zł na leczenie i rehabilitację oraz 800 zł na media i remont w domu. Wnioskodawca oświadczył, że otrzymywana renta nie jest wystarczająca do pokrycia utrzymania i leczenia.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę sytuację majątkową i osobistą skarżącego, przede wszystkim niski dochód z renty niewystarczający na zaspokojenie jego podstawowych potrzeb życiowych, brak własnego majątku, niepełnosprawność wiążącą się z wydatkami na leczenie i utrudniająca samodzielne występowanie przed sądem, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu
Natomiast wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, jego rozpoznanie stało się zbędne i postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu, stosownie do art. 249a p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 239 § 1 pkt 1b p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących zasiłków dla bezrobotnych. Zatem skarga Z. G. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącej jakichkolwiek opłat na wszystkich etapach postępowania sądowoadministracyjnego.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit.b, art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.