Uzasadnienie
M. S. złożyła formularz PPF wnosząc o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie z jej skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia.
Ze złożonego formularza oraz dokumentów zawartych w aktach rozpoznawanej sprawy wynika następujący stan faktyczny:
Skarżąca wraz z byłem mężem jest współwłaścicielką nieruchomości przy ul. C. w K. z budynkiem mieszkalnym objętym nakazem wykonania prac budowlanych. W piśmie z dnia 29 czerwca 2017 r. złożonym do akt administracyjnych (K-I-5) wnioskodawczyni oświadczyła, że ze względu na przemoc ze strony byłego męża ma utrudniony dostęp do wyżej wymienionej posesji, uciekła wraz z dziećmi, mieszka obecnie za razem z niepełnosprawną córką w innym domu. Złożyła pozew o eksmisję byłego męża z domu, sprawa nie jest jeszcze zakończona. Wnioskodawczyni pobiera świadczenie pielęgnacyjne w wysokości 1500 zł, córce została przyznana renta socjalna w wysokości 790 zł netto miesięcznie. Skarżąca podała następujące stałe miesięczne wydatki: 150 zł opłata za prąd, 200 zł – opłata za gaz, 100 zł - opłata za wodę i ścieki, podatki, 100 zł - zakup opału, 100 zł – utrzymanie i naprawa samochodu, 70 zł - polisa na życie, 100 zł - zakup leków stałych.
Pozostała część dochodu jest wydawana na jedzenie ubranie, środki czystości. Wnioskodawczyni oświadczyła, że nie potrafi się wysłowić w sytuacjach stresowych, pisma pomaga jej pisać bezpłatny prawnik.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Stosownie do art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), przyznanie prawa pomocy zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i rodzinną skarżącej, przede wszystkim: dochód ze świadczenia pielęgnacyjnego i renty wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych jej samej i niepełnosprawnej córki oraz brak majątku poza współwłasnością nieruchomości, do której ma utrudniony dostęp, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1, ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.