Uzasadnienie
G. P. i R. P. złożyli w dniu 17.V.2011 r. urzędowe formularze PPF, w których wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z ich skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku.
Ze złożonych formularzy wynika, że wnioskodawcy prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe i utrzymują się z emerytury w wysokości 1477,65 zł i renty w wysokości 560,13 zł, co łącznie daje dochód w wysokości 2037,78 zł brutto (1735,38 zł netto) miesięcznie. Skarżący nie wykazali innego majątku poza murowanym domem wielkości 110 m² i działką o powierzchni 977 m². Za akt sprawy wynika, że na tej działce znajduje się jeszcze budynki gospodarcze i dom zamieszkały przez córkę skarżących z rodziną. Wnioskodawczyni wydaje na zakup lekarstw 200zł-300 zł, a jej mąż 600zł -650 zł miesięcznie.
Zgodnie z przepisami art. 245 § 3 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę sytuację majątkową, skarżących, przede wszystkim wysokość osiąganego dochodu, posiadanie jedynie majątku nieruchomego i duże wydatki na zakup lekarstw, uznano, że nie są oni w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a ich wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługują na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.