Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2014 r., doręczonym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę D. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego z powodu nie uiszczenia przez skarżącą wpisu sądowego oraz niezłożenia odpisów skargi.
Skarżąca złożyła formularz urzędowy PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z zasiłku przedemerytalnego w wysokości 847,16 zł miesięcznie. Skarżąca nie wykazała innego majątku oprócz domu wielkości 100 m², obory oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 1,95 ha. Wnioskodawczyni oświadczyła, że drugi rok z rzędu musiała wziąć kredyt na zakup opału w wysokości 2500 zł.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej prawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawczyni, a zwłaszcza niski dochód z zasiłku przedemerytalnego, który jest przeznaczany na zaspokojenie jej bieżących potrzeb życiowych i brak majątku oprócz domu i małego gospodarstwa rolnego, uznano, że nie są oni w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.