Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę B. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia pożyczki. W dniu 5 września 2008 r. skarżący złożył urzędowy formularz PPF, w którym wniósł o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego celem wniesienia skargi kasacyjnej w wyżej wymienionej sprawie.
Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 9 września 2008 r. ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła w dniu 18 września 2008 r. pełnomocnikiem B. M. radcę prawnego T. G.. Skarżący udzielił jej pełnomocnictwa do prowadzenia sprawy przed sądem administracyjnym
W dniu 6 października 2008 r. radca prawny T. G. wniosła w imieniu B. M. skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. W skardze zawarła wniosek o zasądzenie na rzecz pełnomocnika skarżącego kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną B. M.. Sąd II instancji nie orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu.
Radca prawny T. G. złożyła w dniu 17 sierpnia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosek o przyznanie wynagrodzenia na wykonaną pomoc prawną z urzędu. Jednocześnie oświadczyła, iż wynagrodzenia nie otrzymała.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Według § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4 tego rozporządzenia oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.
Stosownie do treści § 14 ust 2 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w postępowaniu w drugiej instancji przed sądami administracyjnymi, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji, wynosi 180 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie ustalono wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 219,60 zł, w tym VAT 39,60 zł.
Jak wynika akt sprawy, radca prawny T. G. w dniu 2 października 2008 r. uiściła opłatę skarbową o pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Kwota ta stanowi więc niezbędny, udokumentowany wydatek radcy prawnego, należny mu wraz z wynagrodzeniem za udzielenie z urzędu pomocy prawnej.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 14 ust 2 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.