Uzasadnienie
Kurator Oświaty decyzją z dnia [...] nr KO [...] po rozpatrzeniu odwołania A. P-K utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...] odmawiającą nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego A.P-K.
W motywach rozstrzygnięcia Kurator Oświaty podał, iż A. P-K legitymuje się dyplomem ukończenia [...] w 1997r. z tytułem magister artysta – grafik oraz zaświadczeniem ukończenia kursu pedagogicznego nadającego kwalifikacje do pracy nauczycielskiej i świadectwem ukończenia kursu kwalifikacyjnego z pedagogiki specjalnej – oligofrenopedagogiki. Od dnia 31 sierpnia 2000r. pozostaje w zatrudnieniu w [...] w K. na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony na stanowisku nauczyciela terapii manualnej. Posiada status nauczyciela kontraktowego.
W ocenie organów obu instancji administracyjnych A.P-K nie posiada kwalifikacji do zajmowania stanowiska nauczyciela w przedszkolu w rozumieniu § 4 rozporządzenia Ministra Edukacji i Sportu z dnia 10 września 2002r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli (Dz.U. Nr 155, poz. 1288), albowiem ukończony przez nią kierunek studiów nie jest zgodny ani zbliżony z rodzajem prowadzonych w przedszkolu zajęć. Nadto nie jest uprawniona do prowadzenia w przedszkolu zajeć rewalidacyjno-terapeutycznych z uwagi na brak formalnych kwalifikacji do prowadzenia tego typu zajęć.
Kurator Oświaty stwierdził również, iż wydanie aktu awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego nastąpiło z naruszeniem prawa, ponieważ w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 18 lutego 2000r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela (Dz.U. Nr 19, poz. 239) A.P-K. nie posiadała kwalifikacji zawodowych i nie mogła otrzymać z mocy prawa stopnia nauczyciela kontraktowego zgodnie z treścią art. 7 ust. 3 cyt. ustawy.
Skargę na decyzję Kuratora Oświaty z dnia 16 lutego 2004r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] nr [...] złożyła A.P-K. wnosząc w całości o jej uchylenie.
Skarżąca zarzuciła obu podjętym rozstrzygnięciom naruszenia prawa materialnego: § 4 rozporządzenia Ministra Edukacji i Sportu z dnia 10 września 2002r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli (Dz.U. Nr 155, poz. 1288), zwanego w dalszej części uzasadnienia rozporządzeniem, § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 21 maja 2001r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola i publicznych szkół (Dz.U. Nr 61, poz. 624 ze zm.), art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela (Dz.U. Nr 19, poz. 239) oraz przepisów prawa procesowego.
Zdaniem skarżącej, kierunek ukończonych studiów wyższych jest nie tylko zbliżony z nauczanym przez nią w przedszkolu przedmiotem i rodzajem prowadzonych zajęć ale pozostaje z nimi w zgodzie, podobnie jak ukończony kurs kwalifikacyjny. Wyjaśnia, że zakres szkolenia kwalikacyjnego kursu z pedagogiki Specjalnej: "Oligofrenopedagogika" obejmował m. inn. takie przedmioty jak: "Podstawy psychologiczne rewalidacji lekko upośledzonych umysłowo", "Rewalidacja indywidualna". Skarżąca kwestionuje również argumentację Świętokrzyskiego Kuratora Oświaty dotyczącą nabycia statusu nauczyciela kontraktowego z naruszeniem prawa.
W odpowiedzi na skargę Kurator Oświaty wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Skarga jest zasadna i podlega uwzględnieniu.
Na wstępie należy zwrócić uwagę na istotne zagadnienie o charakterze procesowym. Stosownie do § 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie, Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach przekazuje się sprawy, w których skargi na działalność organów administracji publicznej mających siedzibę na obszarze województwa świętokrzyskiego zostały wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i postępowanie nie zostało zakończone do dnia 1 lipca 2005r. Z tego względu właściwym do rozpoznania skargi A.P-K. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jest obecnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach.
Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W rozpatrywanej sprawie kontrola sądowoadministracyjna wykazała, że w toku postępowania o nadanie nauczycielowi stopnia awansu zawodowego doszło do naruszenia przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Przepisy rozdziału 3a ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. Karta Nauczyciela (Dz.U. z 2003r. Nr 118, poz. 1112 ze zm.), regulują tryb nadawania stopni awansu zawodowego nauczycieli. Art. 9a ust. 1 cyt. ustawy określa następujące stopnie awansu zawodowego nauczycieli:
- 1) nauczyciel stażysta
- 2) nauczyciel kontraktowy
- 3) nauczyciel mianowany
- 4) nauczyciel dyplomowany
Zgodnie z art. 9b ust. 1 tej ustawy, warunkiem nadania nauczycielowi kolejnego stopnia awansu zawodowego jest spełnienie następujących wymagań kwalifikacyjnych:
- - posiadanie wyższego wykształcenia z odpowiednim przygotowaniem pedagogicznym
- - przestrzeganie podstawowych zasad moralnych
- - spełnienie warunków zdrowotnych niezbędnych do wykonywania zawodu
- - spełnienie wymogów określonych w rozporządzeniu z dnia 10 września 2002r.
- - odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela oraz w przypadku nauczyciela kontraktowego
- - zdanie egzaminu przed komisją egzaminacyjną.
Ze zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego wynika, że A.P-K decyzją Dyrektora Przedszkola Samorządowego Nr [...] dnia [...]. otrzymała stopień nauczyciela kontraktowego ze wskazaniem możliwości zatrudnienia w przedszkolu, szkole podstawowej, szkole specjalnej. Powyższa decyzja stała się ostateczna co oznacza, że A.P-K nabyła uprawnienia w zakresie określonym tą decyzją, pozbawienie jej zaś tych uprawnień byłoby możliwe wyłącznie poprzez wzruszenie tej decyzji w jednym z trybów nadzwyczajnych, wymienionych w art. 16 kpa (uchylenie lub zmiana decyzji, stwierdzenie nieważności decyzji, wznowienie postępowania). Skoro z decyzji Dyrektora Przedszkola Samorządowego wynika, że A.P-K może być zatrudniona w przedszkolu, to w sposób oczywisty dokonywanie odmiennych ustaleń w tym zakresie przez Kuratora Oświaty (jak również Prezydenta Miasta) w toku postępowania zmierzającego do nadania nauczycielowi kolejnego stopnia awansu zawodowego jest nieuprawnione i stanowi naruszenie zasady trwałości decyzji administracyjnej i zasady ochrony praw nabytych.
Kolejne uchybienie organu wynika z faktu, iż dokonując oceny dotyczącej kwalifikacji do zajmowania stanowiska nauczyciela w przedszkolu, wymienionych w § 4 rozporządzenia z dnia 10 września 2002r.,organ nie wskazał żadnych powodów, dla których uznał własne rozumowanie o niezgodności lub zbliżeniu kierunku ukończonych studiów z nauczanym przedmiotem lub rodzajem prowadzonych przez skarżącą zajęć w przedszkolu za prawidłowe. Taki sposób wyrażenia oceny nie pozwala Sądowi na jakąkolwiek weryfikację stanowiska zajętego przez Kuratora Oświaty i świadczy o naruszeniu przez organ zasady swobodnej oceny dowodów wyrażonej w art. 80 kpa. Zasada ta bowiem nie oznacza, że organ jest uprawniony do oceny dowodów w sposób autorytatywny lecz, że swoją ocenę dowodów obowiązany jest oprzeć na przekonujących podstawach i dać temu wyraz w uzasadnieniu.
Wyrazem oceny materiału dowodowego powinno być uzasadnienie prawne i faktyczne decyzji. Niewłaściwa ocena materiału dowodowego nie uwzględnia wymagań określonych w przepisie art. 107 § 3 kpa.
Powyższe wadliwości w zakresie procedury administracyjnej oraz wyjaśnienia podstawy faktycznej wydanej decyzji nie zezwalają na uznanie jej za zgodną z prawem i z tego względu należało zaskarżoną decyzję uchylić.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i lit. "c" oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)