Uzasadnienie
J. S. i A. S. złożyli w dniu 22.I.2013 r. formularze PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z ich skargi na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Ze złożonych formularzy wynika, że wnioskodawcy prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe i utrzymują się z dwóch emerytur w wysokości 1474 zł oraz 1175 zł – w sumie 2649 netto miesięcznie. Skarżący nie wykazali innego majątku poza domem wielkości 78 m² i nieruchomością rolną o powierzchni 1,6 ha. Wnioskodawcy oświadczyli, że oboje są schorowani i miesięcznie wydają na leki 250zł - 330 zł. Raz do roku skarżąca płaci 1500 zł za zastrzyk w kolano. Wnioskodawcy miesięcznie ponoszą opłaty za energię elektryczną w wysokości 120 zł, za gaz 100 zł, za wodę 70 zł. Wydatki na zakup 4 ton węgla w celu ogrzewania domu wyniosły 4000 zł w 2012 r.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 poz. 270), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawców, w tym duże wydatki na leczenie i utrzymanie domu w okresie zimowym, uznano, że nie są oni w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Zatem ich wnioski o przyznanie prawa pomocy zasługują na uwzględnienie w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi wynoszącego w rozpatrywanej sprawi 500 zł solidarnie od obojga skarżących. Rozstrzygnięcie to umożliwi rozpoznanie skargi J. S. i A. S. przez wojewódzki sąd administracyjny.
Ponadto, uznano, że skarżący przy racjonalnym gospodarowaniu stałymi dochodami i posiadaną nieruchomością mają możliwość zgromadzenia środków finansowych na poniesienie innych ewentualnych kosztów sądowych na późniejszym etapie postępowania sądowoadministracyjnego, (w wypadku oddalenia skargi 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, a następnie wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 250 zł).
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.