Uzasadnienie
Spółka A. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Celnej z [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z [...] nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej w łącznej wysokości 36.000 zł za urządzanie gry na automatach poza kasynem.
W skardze spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania w całości decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z [...] Podniosła, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków po stronie skarżącej, w sytuacji, gdy zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Wykonanie decyzji stanowiłoby realne zagrożenie dla istniejącej, aktualnej sytuacji skarżącej. Decyzja opiewa na kwotę 36.000 zł, co biorąc pod uwagę wysokość kapitału zakładowego w wysokości 5.000 zł doprowadziłoby do całkowitej utraty płynności finansowej i całkowitego uniemożliwienia prowadzenia działalności gospodarczej skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: ustawy p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oświadczenie wnioskodawcy powinno zostać poparte dowodami źródłowymi. Wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku przez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Wskazane wyżej pojęcia nieostre, tj. "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają bowiem skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji wnioskodawcy.
Zdaniem Sądu, skarżąca spółka nie przedstawiła wystarczających argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji i tym samym nie uprawdopodobniła okoliczności przemawiających za jej wstrzymaniem.
Dla udzielenia ochrony tymczasowej nie jest wystarczające powoływanie się na wysokość nałożonej decyzją kary i podanie wysokości kapitału zakładowego spółki. Informacje te są bowiem tak lakoniczne, że nie pozwalają ocenić przesłanek z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Spółka we wniosku nie podała natomiast żadnych danych dotyczących jej sytuacji majątkowej, posiadanych aktywów czy stanu rachunków bankowych. Nie wskazała również, jakie uzyskuje dochody. Tymczasem obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania decyzji, skarżąca winna wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego jest zasadne.
Wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji. Tych obowiązków spółka, mimo, że reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, nie dopełniła. Sąd nie może tych okoliczności domniemywać.
Podsumowując należy wskazać, że strona składająca wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji winna przekonać Sąd o tym, że wykonanie tego rozstrzygnięcia zrodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania dla niej trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie ogólna argumentacja zawarta w aktach sprawy nie doprowadziła Sądu do takiego przekonania.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.