Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie własne z dnia [...] znak: [...] o przekazaniu Powiatowemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności pisma B. W. w sprawie wznowienia postępowania zakończonego orzeczeniem tego Zespołu z dnia 25.08.2008r.
Przedmiotowe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Wnioskiem z dnia 1.12.2010r. B. W. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z żądaniem wznowienia postępowania w sprawie zakończonej orzeczeniem Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 25.08.2008r. o zaliczeniu jej syna M. W. do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Zdaniem wnioskodawczyni zakwestionowane rozstrzygnięcie jest nieprawidłowe, jako że jej syn kwalifikuje się do znacznego stopnia niepełnosprawności.
Kolegium, orzekając na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. o przekazaniu w/w pisma B. W. do Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, powołało się na art. 150 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organem administracji publicznej właściwym w sprawach wznowienia postępowania jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej w/w postanowieniem B. W. ponownie podniosła zarzuty co do treści zakwestionowanego orzeczenia.
Kolegium, utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie, podzieliło w całości ustalenia faktyczne i rozważania prawne przedstawione w jego uzasadnieniu. Organ podkreślił, że samorządowe kolegia odwoławcze nie są organami administracji uprawnionymi do zmiany orzeczeń powiatowych zespołów do spraw orzekania o niepełnosprawności, gdyż jak wynika z art. art. 1 ust. 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 12.10.1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001r. nr 79, poz. 856 ze zm.) są organami wyższego stopnia w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego.
Natomiast w niniejszej sprawie jedynie Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności jest władny ocenić, czy stan zdrowia M. W. uległ pogorszeniu w stopniu uzasadniającym zmianę orzeczenia z dnia 25.08.2011r. poprzez zaliczenie go do znacznego stopnia niepełnosprawności.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na w/w postanowienie z dnia [...] B. W. zarzuciła Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu brak działania w niniejszej sprawie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zakwestionowanej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., zadaniem wojewódzkich sądów administracyjnych jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania, nie zaś ocena ich pod względem słuszności i celowości. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.), a kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy.
Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności.
Zgodnie z art. 19 k.p.a. jednym z podstawowych obowiązków organu administracji publicznej jest ustalenie przez ten organ swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Ustalenie organu właściwego do orzekania w danej sprawie ma zasadnicze znaczenie, albowiem wydana wskutek naruszenia przepisów o właściwości decyzja (lub postanowienie) jest dotknięta kwalifikowaną wadą skutkującą stwierdzeniem jej nieważności w oparciu o art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. W orzecznictwie sądowym ugruntował się pogląd, zgodnie z którym "w myśl art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. naruszenie każdego rodzaju właściwości przez organ administracji publicznej powoduje nieważność decyzji bez względu na trafność jej merytorycznego rozstrzygnięcia" (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7.10.1982r., sygn. akt: II SA 1119/82, ONSA 1982 nr 2 poz. 95).
Na gruncie rozpoznawanej sprawy wnioskiem z dnia 1.12.2010r. B. W. domagała się od Samorządowego Kolegium Odwoławczego wznowienia postępowania w sprawie zakończonej orzeczeniem Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 25.08.2008r. o zaliczeniu jej syna M. W. do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności.
Mając na uwadze powyższy – niesporny stan faktyczny Kolegium prawidłowo orzekło o przekazaniu przedmiotowego wniosku w/w Zespołowi. Materialnoprawną podstawę wydanych w tym zakresie postanowień stanowił art. 65 § 1 k.p.a., zgodnie z którym, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego postanowieniem, na które służy zażalenie. Kolegium słusznie stwierdziło, że organem właściwym do rozpoznania wniosku B. W. w sprawie wznowienia postępowania zakończonego orzeczeniem Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 25.08.2008r. jest ten Zespół. Zgodnie art. 66 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych – w sprawach nieunormowanych przepisami ustawy stosuje się Kodeks postępowania administracyjnego. To zaś oznacza, iż stosownie do art. 150 § 1 w zw. z art. 149 k.p.a. organem administracji publicznej właściwym w sprawach wznowienia postępowania jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji.
W świetle cyt. przepisu nie budzi wątpliwości Sądu, że na gruncie rozpoznawanej sprawy organem właściwym do rozpatrzenia wniosku skarżącej jest Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności. Prawidłowość powyższych ustaleń wynika z faktu, że to właśnie ten organ orzeczeniem z dnia 25.08.2008r. (k. 2 akt administracyjnych) – kwestionowanym obecnie we wniosku o wznowienia postępowanie przez skarżącą – orzekł o zaliczeniu jej syna M. W. do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności.
W świetle powyższego zarzuty podniesione w skardze nie mogły odnieść zamierzonego skutku.
Wobec braku okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.