Uzasadnienie
Decyzją z 2 lutego 2016r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia 11 grudnia 2015r. w przedmiocie zatrzymania P. R. prawa jazdy na okres trzech miesięcy od dnia 24 listopada 2015r. do 24 lutego 2016r. Jako podstawę prawną decyzji wskazano m.in. art. 102 ust. 1 pkt 4 ust. 1c, ust. 1e ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2015r., poz. 155 ze zm.) w zw. z art. 135 ust. 1 pkt 1a lit. a) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.).
W skardze, skarżąc ww. decyzję w całości, strona wskazała, że przedmiotowa decyzja wydana została z rażącym naruszeniem przepisów prawa.
W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie sądowe podlegało zawieszeniu z urzędu. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: u.p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W ocenie Sądu, taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Na skutek wniosku Prokuratora Generalnego z 18 września 2015 r. i Rzecznika Praw Obywatelskich z 17 września 2015 r. przed Trybunałem Konstytucyjnym wszczęto postępowanie (sprawy zostały połączone w celu ich łącznego rozpoznania pod wspólną sygn. akt K 24/15) dotyczące zbadania zgodności:
- 1) art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym w związku art. 102 ust. 1 pkt 4 i ust. 1c ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - w zakresie, w jakim dopuszcza stosowanie wobec tej samej osoby fizycznej, za ten sam czyn, sankcji administracyjnej w postaci zatrzymania prawa jazdy i odpowiedzialności prawnokarnej za wykroczenia - z art. 2 Konstytucji RP i art. 4 Protokołu nr 7 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonego dnia 22 listopada 1984 r. w Strasburgu i z art. 14 ust. 7 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, otwartego do podpisu w Nowym Jorku dnia 19 grudnia 1966 r.;
- 2) art. 102 ust. 1 pkt 4 i ust. 1c ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami w związku z art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego związku z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - w zakresie braku adekwatnych gwarancji procesowych w sytuacji wydania decyzji przez starostę o zatrzymaniu prawa jazdy, w przypadku, gdy kierujący pojazdem przekroczył dopuszczalną prędkość o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym - z art. 2, z art. 45 ust. 1 i z art. 78 Konstytucji RP;
- - przepisów: art. 102 ust. 1 pkt 4 i art. 102 ust. 1d w związku z art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami oraz art. 135 ust. 1 pkt 1a lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym w związku z art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy o kierujących pojazdami - z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, jak również z art. 4 ust. 1 Protokołu nr 7 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz art. 14 ust. 7 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych. W tej sytuacji, Sąd uznał, że problem prawny przedstawiony do rozpoznania Trybunałowi Konstytucyjnemu będzie miał istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Mając na uwadze powyższe, Sąd - działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. - zawiesił z urzędu niniejsze postępowanie do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.