Uzasadnienie
J. S. złożyła formularz PPF wnosząc o ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku stałego.
W złożonym formularzu wnioskodawczyni podała, że jest osobą schorowaną, cierpi na chorobę kręgosłupa, czeka ją operacja i leczenie szpitalne, utrzymuje się z zasiłków z pomocy społecznej. Skarżąca nie wykazała żadnego majątku oprócz spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego wielkości 33,75 m² objętego postępowaniem egzekucyjnym ze względu na niepłacenie czynszu.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a" prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i osobistą wnioskodawczyni, przede wszystkim niski dochód z zasiłków, zły stan zdrowia, utrudniający samodzielne występowanie przed sądem oraz brak majątku, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Zatem jej wniosek o przyznanie radcy prawnego z urzędu zasługuje na uwzględnienie.
Jednocześnie należy poinformować w trybie art. 6 p.p.s.a., że zgodnie z art. 239 pkt 1a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy społecznej, w tym sprawach dotyczących zasiłku stałego. Zatem skarga J. S. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącej jakichkolwiek opłat.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 §1 pkt 2, art. 239 pkt 1a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.