Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30 czerwca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach po rozpoznaniu skargi A. P. i J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie odmowy cofnięcia zezwolenia na przeprowadzenie działalności w zakresie zbierania i transportu odpadów stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji w części i oddalił skargę w pozostałej części.
W dniu 2 lipca 2009 r. A. P. i J. P. złożyli dwa formularze urzędowe PPF wnosząc o zwolnienie ich od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata celem wniesienia skargi kasacyjnej wyżej wymienionej w sprawie.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni jest wdową, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1344,47 zł brutto miesięcznie. Skarżąca nie wykazała innego majątku niż dom wielkości 65 m kw i działka rolna o powierzchni 0,2408 ha.
Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo rolne z żoną. Skarżący prowadzi działalność gospodarczą, z której uzyskuje dochód w wysokości 1400 zł brutto miesięcznie. Wnioskodawca wykazał własność niewykończonego domu wielkości 240 m kw i nieruchomości rolnej o powierzchni 2,76 ha (1,14 ha przeliczeniowego), a także samochodu z 2002 r. o wartości 15.500 zł. Ponadto wnioskodawca jest wraz z żoną współwłaścicielem nieruchomości rolnej o powierzchni 0,84 ha. Żona skarżącego dzierżawi pole rolne, pastwiska, łąki, nieużytki o powierzchni 1,14 ha i 0,78 ha, które nie przynoszą zysku. Wnioskodawca stwierdził, że jego żona, która jest rolnikiem nie osiąga żadnego dochodu.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Ubiegający się o przyznanie prawa pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W rozpatrywanej sprawie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych podlega oddaleniu. Jedynym realnym kosztem sądowym na obecnym etapie postępowania jest wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł uiszczany w momencie jej wniesienia. Wnioskodawcy ponoszą koszty solidarnie, a więc uiszczenie tej kwoty przez jednego ze skarżących zwalnia drugą osobę od jej ponoszenia. Inne koszty jakie ewentualnie mogą wystąpić nie przekroczą jednorazowo kwoty 100 zł. Jak wynika z akt sprawy, A. P. w dniu 8 czerwca 2009 r. zapłacił 200 zł tytułem wpisu od skargi bez ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Uiszczenie kwoty 100 zł nie powinno zatem przekraczać możliwości finansowych wnioskodawców.
Po analizie sytuacji majątkowej skarżących uznano natomiast, że nie są oni w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika prawnego z wyboru bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a zatem ich wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7, art. 245 § 1 i 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.