Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowych ze środków publicznych. Skarżący złożył formularz urzędowy PPF wnosząc o ustanowienie adwokata.
W złożonym formularzu wnioskodawca podał, że jest przewlekle chory, bezrobotny, nie posiada żadnego majątku, utrzymuje się z pieniędzy "wymuszanych od matki" i pożyczanych od sąsiadów, znajomych. Z akt administracyjnych wynika, że skarżący mieszka u matki - emerytki, prowadzącej działalność gospodarczą, pozostaje na jej utrzymaniu, z powodu długotrwałej choroby utracił status osoby bezrobotnej.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz.1369), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata lub radcę prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia honorarium profesjonalnego pełnomocnika przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową skarżącego, przede wszystkim brak stałego dochodu i majątku, pozostawanie na utrzymaniu matki, zły stan zdrowia, uznano, że nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru niezbędnego do sporządzenia skargi kasacyjnej, a zatem jego wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu zasługuje na uwzględnienie w zakresie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 §3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.