Uzasadnienie
M. P. złożył w dniu 7.V.2013 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, jest zarejestrowany w urzędzie pracy jako bezrobotny, poszukuje pracy, nie osiąga żadnego dochodu. Skarżący nie wykazał żadnego majątku poza mieszkaniem wielkości 30 m², w którym mieszka jego była żona i dzieci. Z akt sprawy wynika, że wnioskodawca mieszka w lokalu należącym do jego rodziców. Wyrokiem Sądu Okręgowego (k.21 akt administracyjnych organu I instancji) skarżący został zobowiązany do płacenia alimentów na dzieci w wysokości 400 zł miesięcznie.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej oceniając sytuację majątkową wnioskodawcy, w tym brak majątku poza małym mieszkaniem, w którym mieszka była żona z dziećmi oraz brak własnego dochodu i zobowiązania alimentacyjne wobec dzieci uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie w całości.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.