Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 lipca 2017r. o sygn. akt II SA/Ke 299/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.
Pismem z dnia 14 lipca 2017r. (wysłanym 14 lipca 2017r. - data wpływu do Sądu 17 lipca 2017r.) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. orzeczenia, wyjaśniając że uchybienie temu terminowi nastąpiło z uwagi na jego chorobę w dniach 6 – 13 lipca 2017r. Wnioskodawca wyjaśnił, że nie jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę, w związku z czym nie ubiegał się o zwolnienie chorobowe. W załączeniu przedstawił stosowny wniosek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Jednym z warunków skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest dochowanie, określonego w art. 87 § 1 ustawy P.p.s.a., terminu do wniesienia tego wniosku, który wynosi 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2).
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Uprawdopodobnienie braku winy oznacza zaś wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności, uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, gdyż były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia (por. postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005r., sygn. FZ 713/04). Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007r., sygn. II OSK 479/07).
W rozpoznawanej sprawie skarżący uchybił 7-dniowemu terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tut. Sądu z dnia 6 lipca 2017r.
W ocenie Sądu, [...] nie uprawdopodobnił w sposób wystarczający, że nie ponosi winy w uchybieniu przedmiotowego terminu. Skarżący nie przedłożył jakiegokolwiek zaświadczenia lekarskiego, potwierdzającego jego zły stan zdrowia w dniach 6 – 13 lipca 2017r. jak również nie wykazał w jakim zakresie ogólnie powoływana we wniosku "choroba" (bez wskazania konkretnych jej objawów) uniemożliwiła wykonanie przedmiotowej czynności procesowej w ustawowym terminie. Należy przy tym wyjaśnić, że jakkolwiek stan chorobowy może w określonych okolicznościach faktycznych uzasadniać przywrócenie terminu procesowego, to przesłanka taka oceniana jest zawsze indywidualnie, tj. z uwzględnieniem całokształtu okoliczności sprawy. W orzecznictwie prezentowany jest pogląd, podzielany przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie, że nie każda choroba jest przeszkodą do dokonania określonej czynności procesowej. Jest nią z reguły nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą.
Nawet taka choroba, która wymaga leżenia, nie uzasadnia przywrócenia terminu, jeżeli przykładowo strona mogła dokonać danej czynności w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników (por. postanowienie NSA z dnia 5 września 2013r., sygn. FZ 746/13).
Tymczasem w niniejszej sprawie wnioskodawca w żaden sposób nie wykazał, aby jego choroba stanowiła przeszkodę tego rodzaju, że wykluczała możliwość złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w ustawowym terminie.
W świetle powyższego wskazane we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie uprawdopodabniają, że do jego uchybienia doszło z przyczyn od skarżącego niezależnych w rozumieniu art. 87 § 2 ustawy P.p.s.a. Z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.