Uzasadnienie
Uchwałą z dnia [...] Nr [...] Rada Miejska w O. zlikwidowała z dniem 31 sierpnia 2012 r. Publiczną Szkołę Podstawową w B. Skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skarga na tę uchwałę została złożona za pośrednictwem Rady Miejskiej w dniu 29 marca 2013 r., jako skarżącego wskazano w niej Międzyszkolną Komisję Oświaty i Wychowania "..." w S., natomiast podpisał się pod nią W. L., wskazując że jest członkiem Zarządu Międzyszkolnej Komisji Oświaty i Wychowania "..." w S. W uzasadnieniu uchwały zarzucono naruszenie trybu procedury likwidacyjnej szkoły tj. art. 59 ust. 1 w zw. z art. 9 ust. 2 i 3 ustawy o związkach zawodowych.
Wniesienie skargi zostało poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia poprzez unieważnienie uchwały, skierowanym w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. Nr142, poz. 1591 ze zmianami – dalej u.s.g.) do Rady Miejskiej. Wezwanie to W. L. podpisał jako przewodniczący Szkolnego Koła "..." w Publicznej Szkole Podstawowej w B. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, uzasadniając swoje stanowisko tym, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 30 stycznia 2013r. (data wpływu do organu - 01.02.13 r.) zostało wniesione przez W. L., a nie Międzyszkolną Komisję Oświaty i Wychowania "..." w S., skargę podpisał W. L. członek Zarządu Międzyszkolnej Komisji Oświaty i Wychowania "..." w S., nie załączając żadnego dokumentu, z którego wynikałoby jego umocowanie do jej podpisania, a ponadto w sprawie zaskarżonej uchwały orzekał już sąd administracyjny w sprawie [...] i [...] i nie można w związku z tym ponownie wnosić skargi na tę samą uchwałę.
Zarządzeniem z dnia 30 kwietnia 2013 r. Międzyszkolna Komisja Oświaty i Wychowania "..." w S. została wezwana do złożenia dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania.
W odpowiedzi na to wezwanie działający w imieniu Zarządu Międzyszkolnej Komisji Oświaty i Wychowania "..." w S. M. P. wskazał, że nie jest autorem skargi na uchwałę Rady Miejskiej nr [...], że zarząd nie upoważniał nikogo do złożenia takiej skargi w imieniu Międzyszkolnej Komisji Oświaty i Wychowania "..." w S. i że o skardze dowiedział się dopiero z wezwania do usunięcia braków.
W związku z powyższym zarządzeniem z 14 maja 2013 r. W. L. został wezwany do wskazania, w czyim imieniu złożył skargę na uchwałę.
W odpowiedzi z dnia 21 maja 2013 r. (nadanej w urzędzie pocztowym 23 maja 2013 r. W. L. podał, że jako przewodniczący Szkolnego Koła "..." Publicznej Szkoły Podstawowej w B. występuje w imieniu tego Koła. Jednocześnie zauważył, że nadal pozostaje członkiem Międzyszkolnej Komisji Oświaty i Wychowania "..." w S. i dlatego ma prawo występować jako przedstawiciel tej struktury.
Zarządzeniem z dnia 29 maja 2013 r. W. L. został wezwany do wykazania (przez złożenie np. statutu bądź innego dokumentu), że Kołu,,...’’ w Publicznej Szkole Podstawowej w B. przysługuje zdolność sądowa o jakiej mowa w art. 25 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zmianami dalej zwanej "p.p.s.a.") oraz do wykazania swojego uprawnienia do reprezentowania ww. Koła przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach.
W odpowiedzi W. L. podał, że w niniejszej sprawie występuje jako "Koło w PSP w B.", będące jednostką organizacyjną Międzyszkolnej Komisji Oświaty i Wychowania "..." w S. Powołując się na treść § 19 pkt 7 Jednolitego Tekstu Statutu "..." (który został załączony do pisma), zgodnie z którym organizacje zakładowe i międzyzakładowe tworzą, w marę potrzeby, niższe jednostki organizacyjne Związku(...) organizacje wydziałowe, oddziałowe, koła oraz organizacje podzakładowe, wskazał, że chociaż koło nie posiada osobowości prawnej, to ma prawo występowania w obronie interesów swoich członków, stosownie do art. 25 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami – dalej P.p.s.a.) i on jako przewodniczący Koła reprezentuje członków zrzeszonych w tym Kole i występuje w obronie ich zagrożonych interesów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g, zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w spawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 101 ust. 2 u.s.g., przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli w sprawie orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił.
Przedmiotem skargi jest uchwała o likwidacji Publicznej Szkoły Podstawowej w B. Co prawda w skardze określono, że uchwała ta została podjęta przez Radę Gminy w dniu [...], tym niemniej nie może budzić wątpliwości, że faktycznie chodzi o uchwałę podjętą w dniu [...], o czym świadczy ten sam numer zaskarżonego aktu i ten sam jego przedmiot. Jak zaś trafnie zauważył organ, uchwała ta była już przedmiotem kontroli WSA w Kielcach, który wyrokiem z dnia [...] w sprawie [...] oddalił wniesione na nią przez [...] skargi. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Z. B. (wyrok z [...] sygn. [...]), tak więc sprawa ta została prawomocnie zakończona.
Z treści uzasadnienia wyroku z dnia [...] wynika, że Sąd uznał, iż procedura likwidacji szkoły w B. odbyła się zgodnie z trybem wskazanym w art. 59 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 ze zmianami). Przedmiotem rozważań Sądu była też kwestia wypełnienia warunku określonego w art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych. Sąd ten miedzy innymi wskazał: "Podnieść w tym miejscu trzeba, że z uchwały składu 7 sędziów NSA z dnia 29 listopada 2010 r. sygn. I OPS 2/10 wynika też, iż uchwała o zamiarze likwidacji szkoły i uchwała o likwidacji szkoły, podjęte na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy, są aktami prawnymi podejmowanymi w sprawie objętej opiniowaniem przez odpowiednie władze statutowe związku zawodowego stosownie do przepisu art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 854 ze zm.), z tym że przedstawienie do zaopiniowania projektu jednej z nich oznacza dopełnienie obowiązku, o którym mowa w art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych.
W aktach sądowych znajduje się pismo Związku Nauczycielstwa Polskiego Zarząd Oddziału w S. z dnia 8 sierpnia 2011 r. z którego wynika, że Związek ten o zamiarze likwidacji szkoły został zawiadomiony".
Z powyższego wynika zatem, że WSA w Kielcach w sprawie [...] dokonał już merytorycznej oceny legalności całego zaskarżonego aktu, w tym także prawidłowości procedury, poprzedzającej podjęcie tej uchwały.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona. Zasadą jest, że aby mówić o powadze rzeczy osądzonej zachodzić musi tożsamość przedmiotowa i podmiotowa sprawy.
W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia tylko z tożsamością przedmiotową, w związku z czym przepis art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. nie może stanowić podstawy odrzucenia skargi. Taką podstawę stanowi natomiast przepis art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn jest niedopuszczalne, w związku z zacytowanym na wstępie rozważań art. 101 ust. 2 u.s.g. Nie można bowiem wnieść skargi na uchwałę organu jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli w kwestii zgodności tej uchwały z prawem orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił. Skarga na taką uchwałę musi być potraktowana - w świetle tych przepisów - jako niedopuszczalna, mimo że została wniesiona przez inny podmiot (por. postanowienia NSA z dnia 18 września 2008 r. o sygn. akt I OSK 1117/08 oraz z dnia 6 lipca 2010 r. o sygn. akt II OSK 1207/10 oraz wyrok NSA z dnia 4 czerwca 2008 r. o sygn. akt II OSK 1883/07 dostępne w Internecie - Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W sprawie zachodzi także druga podstawa do odrzucenia skargi. Mianowicie w ocenie Sądu skarga została wniesiona z naruszeniem terminu o jakim mowa w art. 53 § 2 P.p.s.a. Wskazane jako strona skarżąca Koło "..." w Publicznej Szkole Podstawowej w B. wezwanie do usunięcia naruszenia wniosło do Rady Gminy w dniu 1 lutego 2013 r. i odpowiedź na to wezwanie, w formie uchwały z dnia 25 lutego 2013 r. otrzymało - jak to wynika odpowiedzi na skargę - w dniu 28 lutego 2013 r. Tak więc termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 2 kwietnia 2013 r. Tymczasem jako strona skarżąca Koło zostało wskazane przez W. L. po raz pierwszy dopiero w piśmie z 23 maja 2013 r. (data nadania w urzędzie). Jak już była o tym mowa, wcześniej jako stronę skarżącą W. L. wskazywał Międzyszkolną Komisję Oświaty i Wychowania "..." w S. Mając powyższe na uwadze skarga podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 oraz pkt 6 P.p.s.a. w zw. z art. 101 ust. 2 u.s.g.