Uzasadnienie
I. W. złożył formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, utrzymują się z dwóch rent rolniczych w wysokości 1000 zł i 589 zł brutto miesięcznie. Skarżący nie wykazał innego majątku poza wymagającym remontu domem wielkości 75 m² i działką o powierzchni 35 arów, ciągnikiem o wartości 1500 zł i dwudziestoletnim samochodem o wartości 1000 zł. Część dochodu jest przeznaczana na zakup leków i leczenie oraz wsparcie finansowe wnuków po śmierci ich ojca (syna skarżącego). Wnioskodawca jest zadłużony w banku spółdzielczym na kwotę 5000 zł oraz u osób prywatnych.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej prawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawcy, przede wszystkim dochód z dwóch rent rolniczych, wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych dwóch dorosłych osób, w tym zakup leków i leczenie, brak majątku poza domem i małą działką, zadłużenie oraz konieczność wspierania finansowego osieroconych wnuków, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.