Uzasadnienie
H. S. złożyła w dniu 25.V.2011 r. formularz urzędowy PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody dnia [...] w przedmiocie odmowy ustalenia i wypłaty odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomości.
W złożonym formularzu wnioskodawczyni podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z niepełnosprawnym umysłowo szwagrem. Skarżąca pobiera emeryturę w wysokości 930 zł, a szwagier otrzymuje rentę w wysokości 750 zł miesięcznie. Skarżąca nie wykazała innego majątku poza domem wielkości 60 m kw i nieruchomością rolną o powierzchni 3,4 ha, która nie przynosi dochodu. Wnioskodawczyni miesięcznie wydaje: na zakup leków 200 zł, na wyżywienia 600 zł, 30-35 zł na energię elektryczną, 50 zł na butlę gazową, raz na dwa miesiące płaci 20 zł za wodę.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych, przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową skarżącej, przede wszystkim dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych dwóch dorosłych osób, w tym zakup leków, oraz posiadanie jedynie małego niedochodowego gospodarstwa rolnego, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.