Uzasadnienie
M. K. złożyła w dniu 6.VI.2013 r. urzędowy formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, adwokata z urzędu w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego.
W formularzu wnioskodawczyni podała, że mieszka razem z dwudziestodwuletnim synem, ale prowadzą oddzielne gospodarstwa domowe. Skarżąca oświadczyła, że jest bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Utrzymuje się z zasiłków z pomocy społecznej, w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku otrzymała zasiłki w łącznej wysokości 564 zł. Wnioskodawczyni korzysta ze wsparcia finansowego ze strony swojej matki. Skarżąca nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, uzyskiwane środki finansowe w całości przeznacza na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania. W maju 2013 r. wydała 107 zł na częściową zapłatę czynszu za mieszkanie, zapłaciła 95,48 zł za prąd, 40,24 zł za telefon komórkowy, 50 zł zaległości na rzecz X. Syn wnioskodawczyni jest studentem, w roku akademickim mieszka w akademiku w W., otrzymuje alimenty w wysokości 600 zł i stypendium socjalne w wysokości 600 zł miesięcznie, które przeznacza na pokrycie kosztów własnego utrzymania.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270), zwanej dalej p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i osobistą skarżącej, przede wszystkim: bezrobocie, niski dochód z pomocy społecznej, brak własnego majątku i zadłużenie, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jej wniosek zasługuje na uwzględnienie w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
Natomiast odnosząc się do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy poinformować w trybie art. 6 p.p.s.a, że zgodnie z art. 239 pkt 1a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy społecznej, w tym zasiłku celowego. Zatem skarga M. K. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącej jakichkolwiek opłat.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit.a, art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.