Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcachz 14 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Ke 317/19

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta orzeczono w przedmiocie przyznania A. B. dodatku wychowawczego na dziecko [...]. Odwołanie od tej decyzji wniosła A. B. Pismem z dnia [...] Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie przesłał Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu (dalej SKO) akta ww. sprawy w związku z wniesionym odwołaniem, podtrzymując w treści pisma stanowisko o braku podstaw prawnych do przyznania dodatku wychowawczego na dziecko [...] za okres od dnia 1 grudnia 2018r. do dnia 31 stycznia 2019r.

W dniu 9 kwietnia 2019r. A. B. złożyła w siedzibie SKO skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na "decyzję – znak: [...] w sprawie odwołania od decyzji [...]"

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, przekazując skargę tut. Sądowi, wskazało, że odwołanie od ww. decyzji organu I instancji z dnia [...] nie zostało jeszcze rozpatrzone. Jak wynika z notatki urzędowej pracownika tut. Sądu z dnia 30 maja 2019r. postanowieniem z dnia 29 maja 2019r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez Annę B. od ww. decyzji organu z dnia [...].

Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie, uznając, że przedmiotem zaskarżenia do Sądu jest decyzja z dnia [...], wniósł o jej odrzucenie z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia, ewentualnie o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że przedmiotem zaskarżenia do tut. Sądu jest pismo Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie z dnia [...], którym to pismem organ I instancji przekazał organowi odwoławczemu wniesione przez A. B. odwołanie wraz z aktami sprawy – stosownie do treści art. 133 kpa, zawierając w nim także odniesienie się do treści odwołania. Taki przedmiot zaskarżenia wynika wprost z treści skargi (k. 4). Jak można z niej wywnioskować, skarżąca mylnie uznała, że doręczone jej pismo organu I instancji z dnia [...] stanowi decyzję wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania (jak m.in. podaje skarżąca, odwołując się do treści art. 138 kpa, "MOPR nie skorzystał z możliwości prawnych, aby uchylić zaskarżoną decyzję"; nazywa także MOPR "organem odwoławczym I instancji").

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm.), dalej "Ppsa", sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w pkt. 1-5a.

Zakres kontroli działalności administracji publicznej, wykonywanej przez sądy administracyjne wyznacza art. 3 § 2 Ppsa, zgodnie z którym sądy administracyjne są właściwe do orzekania w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Wobec faktu, że pismo, które A. B. uczyniła przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie, nie mieści się w ww. katalogu aktów lub czynności podlegających zaskarżeniu do sądów administracyjnych – wniesioną skargę należało uznać za niedopuszczalną. Skarżąca kwestionuje bowiem pismo o charakterze informująco-wyjaśniającym, które nie stanowi aktu administracyjnego, tzn. nie zawiera decydujących o takim charakterze cech. W tym zakresie podkreślenia wymaga, że nie jest to władcze rozstrzygnięcie organu administracji publicznej w konkretnej sprawie administracyjnej, wydane w stosunku do konkretnej osoby fizycznej, znajdujące oparcie w przepisach prawa administracyjnego. W szczególności pismem tym – wbrew mylnemu przekonaniu skarżącej – nie rozstrzygnięto jej odwołania od decyzji organu I instancji z dnia 28 lutego 2019r. Nie jest to także nowa decyzja wydana w trybie art. 132 kpa. Organem właściwym do rozpatrzenia odwołania jest w tym przypadku SKO jako organ wyższego stopnia (art. 127 § 2 kpa), który to organ, jak wynika z informacji uzyskanej przez Sąd, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Nie zmienia to jednak faktu, że skarżącej nie przysługiwała skarga na pismo z dnia 28 marca 2019r.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa.