Uzasadnienie
K. A. złożył formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie opłaty legalizacyjnej.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką i piętnastoletnią córką. Skarżący nie wykazał innego majątku oprócz domu wielości 100 m² i nieruchomości rolnej o powierzchni 4,5 ha. Wnioskodawca osiąga z gospodarstwa rolnego miesięczny dochód w wysokości 1000 zł, jego matka pobiera emeryturę w wysokości 1223 zł miesięcznie. Skarżący podał następujące wydatki miesięczne: prąd – 100 zł, gaz – 50 zł, kanalizacja – 50zł, woda - 30 zł, podatek gruntowy – 30 zł, rata kredytu hipotecznego – 250 zł, alimenty na rzecz córki – 300 zł, lekarstwa dla matki – 300 zł, wyżywienie – 600 zł, książki, odzież, przybory szkolne dla córki – 300 zł. Ponadto płaci 50 zł kwartalnie za wywóz śmieci oraz rocznie wydaje 2500 zł na opał i 1000 zł na zakup odzieży.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od kosztów sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej prawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawcy, przede wszystkim fakt utrzymywania się jego rodziny z małego gospodarstwa i emerytury, zadłużenie oraz zobowiązania alimentacyjne, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, matki i córki, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.