Uzasadnienie
M. S. złożyła formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.
Ze złożonego formularza i akt sprawy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z zasiłku z pomocy społecznej z tytułu niepełnosprawności w wysokości 604 zł miesięcznie. Skarżąca nie wykazała żadnego majątku, mieszka w lokalu socjalnym wielkości 17 m kw. Wnioskodawczyni podała, że miesięcznie na leczenie wydaje 100 zł – 140 zł, za prąd płaci 70zł-90 zł na 2 miesiące, czynsz za mieszkanie wynosi 340 zł miesięcznie. Skarżąca oświadczyła, że zalega z alimentami na rzecz dzieci w 2016 r. zadłużenie z tego tytułu wynosiło 6000 zł, a zaległość w płaceniu czynszu – 19.000 zł.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od kosztów sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę trudną sytuację życiową i majątkową skarżącej, przede wszystkim niski dochód z opieki społecznej, zły stan zdrowia wiążący się z wydatkami na leczenie, brak własnego majątku, zadłużenie z tytułu alimentów i czynszu, uznano że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.