Uzasadnienie
W. K. złożył w dniu 21.VI.2011 r. formularz PPF w którym wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, utrzymuje się z renty w wysokości 498,72 zł netto miesięcznie, korzysta z pomocy społecznej. Oświadczył, że brakuje mu pieniędzy na leki, opłaty za mieszkanie i remont. Skarżący nie wykazał innego majątku współwłasnością mieszkania wielkości 55 m², lokalu gospodarczego wielkości 48 m², działki nr 252 w P. o powierzchni 1900 m² oraz własnością działki o powierzchni 763 m² w K. zajętej pod drogę.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów pełnomocnika przez stronę dochodzącą swych roszczeń.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację życiową i majątkową wnioskodawcy, przede wszystkim, niepełnosprawność, bardzo niski dochód z renty, posiadanie jedynie nieruchomości nie przynoszących zysku, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.