Uzasadnienie
Pismem z 8 marca 2016 r. Międzyzakładowy Związek Zawodowy [...] wniósł skargę na decyzję Dyrektora Samorządowego Zakładu Podstawowej Opieki Zdrowotnej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, wnosząc o jej uchylenie. Z uwagi na fakt, że ww. pismo zawierało także skargę na bezczynność organu, zarządzeniem z 14 kwietnia 2016 r. na podstawie art. 57 § 3 p.p.s.a., obie skargi rozdzielono.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Jak wynika z nadesłanych akt administracyjnych, zaskarżona decyzja z 30 grudnia 2015 r. jest decyzją wydaną w I instancji, od której zresztą strona skarżąca złożyła "odwołanie" do tego samego organu czyli Dyrektora [...] w B. Dlatego też skarga na taką decyzję jest niedopuszczalna, ponieważ, jak wynika z zacytowanego art. 52 § 1 p.p.s.a., skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego przysługuje jedynie na decyzje organu rozstrzygające sprawę w II instancji, podjęte w wyniku rozpoznania środka zaskarżenia przysługującego stronie na etapie postępowania administracyjnego.
Zgromadzona w sprawie dokumentacja wskazuje także na to, że wskutek wniesionego "odwołania" od decyzji z [...] r. Nr [...], Dyrektor Samorządowego Zakładu Podstawowej Opieki Zdrowotnej w B. decyzją z 9 kwietnia 2016 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 17 ust. 2 oraz art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 2058 ze zm.), uchylił zaskarżoną decyzję własną i umorzył postępowanie w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Tylko ta decyzja mogła zatem podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego, zapadła ona jednak już po wniesieniu skargi, z której treści wprost wynika, że dotyczy decyzji z 30 grudnia 2015 r., czyli rozstrzygnięcia podjętego w I instancji.
W związku z powyższym skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.