Uzasadnienie
J.P. złożyła formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
W złożonym formularzu wnioskodawczyni podała, że jest osobą niepełnosprawną, prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z dorosłym niepełnosprawnym synem uczęszczającym do szkoły policealnej. Skarżąca pobiera zasiłek okresowy w wysokości 271 zł, a jej syn otrzymuje alimenty z funduszu alimentacyjnego w wysokości 350zł miesięcznie. Wnioskodawczyni nie wykazała żadnego majątku.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i rodzinną skarżącej, a zwłaszcza fakt utrzymywania się wyłącznie ze świadczeń z pomocy społecznej oraz brak majątku, uznano, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i syna, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 art. 245 § 1 i 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.