Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...], którym przekazano Wojewodzie do załatwienia według właściwości pismo G. G. o uchylenie uchwały w sprawie zmiany Studium Zagospodarowania Przestrzennego w obszarze między ulicami [...], [...] i [...] w K. oraz przystąpienia do uchwalenia zmiany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego w tym obszarze.
Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach G. G., zaznaczając iż skargą swą obejmuje również pisma Wojewody z dnia [...] oraz z dnia [...]. Skarżący wniósł o uchylenie uchwały Rady Miasta z dnia [...] Nr [...].
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach w dniu 12 sierpnia 2007 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę ponieważ był przekonany, że może być ona rozpoznana jako skarga na uchwałę dotyczącą studium uwarunkowań planu, a ponadto sądził, że składając skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wyczerpuje tryb z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym (k.30).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki określone w zdaniu drugim cytowanego przepisu, a zatem cofnięcie skargi było w świetle art. 60 p.p.s.a. dopuszczalne i skuteczne.
Stosownie zatem do treści art. 161 §1 pkt 1 p.p.s.a. postępowanie sądowe podlegało umorzeniu.
Rozstrzygniecie zawarte w punkcie II postanowienia zostało oparte na art. 232 § 1 pkt 1a p.p.s.a.