Uzasadnienie
H. P. i H. P. złożyli w dniu 25 czerwca 2009 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z ich skargi na decyzję. Na wezwanie Sądu nadesłali w dniu 11 lipca 2009 r. dodatkowe wyjaśnienia co do kosztów utrzymania i leczenia.
Ze złożonego formularza i wyjaśnień wynika, że wnioskodawcy prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe oraz utrzymują się z dwóch emerytur w wysokości 1033 zł i 1208 zł, co daje łącznie miesięczny dochód w wysokości 2241 zł. Skarżący nie wykazali innego majątku oprócz domu wielkości 184 m kw powierzchni użytkowej. Z akt sprawy wynika, że do wnioskodawców należą działki nr 1339/1 i 1339/3 w H. o powierzchni 0,32 ha. Wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną, musi systematycznie korzystać rehabilitacji narządów ruchu. Na zabiegi rehabilitacyjne dojeżdża samochodem, co kosztuje go 350 zł miesięcznie.
Ponadto miesięcznie wydaje około 300 zł na zakup leków i 100 zł na wizyty lekarskie i badania laboratoryjne. Wnioskodawczyni przeznacza 300-350 zł miesięcznie na leczenie jaskry i innych chorób. Skarżący uiszczają miesięcznie 250 zł tytułem opłat za prąd, gaz, telefon, a 75 zł za wodę i wywóz śmieci. Ponadto płacą miesięcznie 50 zł za ubezpieczenie i podatek. Pozostałą część dochodu przeznaczają na wyżywienie, środki czystości, ubrania i drobne naprawy.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym między innymi zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W rozpatrywanej sprawie oceniając sytuację majątkową i rodzinną wnioskodawców, przede wszystkim dochód, który wystarcza jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych dwojga dorosłych ludzi, pokrycie kosztów leczenia i rehabilitacji oraz utrzymanie domu uznano, że nie są oni w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem ich wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.