Uzasadnienie
P. O. złożył w dniu 16 maja 2014 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.
W złożonym formularzu wnioskodawca podał, że ma szesnastoletniego syna, ale mieszka samotnie i utrzymuje się dzięki pomocy rodziców. Skarżący jest bezrobotnym bez prawa do zasiłku. Wnioskodawca nie wykazał innego majątku oprócz działki o powierzchni 13 arów, podarowanej przez rodziców.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z przepisami art. 245 § 3 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na stronie ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, przede wszystkim: bezrobocie, brak stałego dochodu i majątku oprócz małej działki, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art.245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.