Uzasadnienie
E. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego. Do skargi dołączyła z formularz PPF, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z czwórką małoletnich dzieci, z których jedno, jest niepełnosprawne. Na miesięczny dochód pięcioosobowej rodziny składają się: wynagrodzenie za pracę skarżącej w wysokości 926 zł brutto, zasiłki rodzinne wraz z dodatkami - 272 zł, alimenty od ojca dzieci w wysokości 450 zł, zaliczka alimentacyjna wynosząca 650 zł, zasiłek pielęgnacyjny z dodatkiem rehabilitacyjnym na niepełnosprawnego syna - 233 zł. Skarżąca nie posiada innego majątku oprócz mieszkania wielkości 27,5 m kw.
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Udowodnienie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy należy do wnioskodawcy.
Uwzględniając trudną sytuację majątkową i życiową E. D., w tym niski dochód na pięć osób i konieczność utrzymania czworga małoletnich dzieci uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jej wniosek zasługuje na uwzględnienie w części dotyczącej ustanowienia adwokata z urzędu.
Natomiast wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezzasadny i podlega oddaleniu. Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 1 lit.a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (np. zasiłku rodzinnego).
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. a, art. 245 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.