Uzasadnienie
Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z [...] r., znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania H. W. od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 10 listopada 2015 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 2000 złotych, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 4 pkt 22, art. 5b ust. 1, art. 6, art. 87 ust 4, art. 92a ust. 1, 2 i 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2013r., poz. 1414 ze zm.) oraz lp. 1.2 załącznika do ustawy o transporcie drogowym, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zaskarżoną decyzją nałożono na przedsiębiorcę karę pieniężną za wykonywanie transportu drogowego taksówką pojazdem niewpisanym do licencji z wyłączeniem sytuacji, gdy wykonujący transport drogowy taksówką wystąpił o nową licencję.
Dalej Główny Inspektor podał, że zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy o transporcie drogowym podjęcie i wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób:
- 1) samochodem osobowym,
- 2) pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu powyżej 7 i nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą,
- 3) taksówką
- - wymaga uzyskania odpowiedniej licencji.
Według art. 6 ww. ustawy licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką udziela się przedsiębiorcy, jeżeli spełnia wymagania określone ustawą. Licencja, o której mowa, udzielana jest na określony pojazd i obszar.
Stosownie do art. 87 ust. 4 ww. ustawy podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca taksówki jest obowiązany mieć przy sobie i okazać na żądanie licencję.
W myśl art. 4 pkt 22 ustawy o transporcie drogowym, przez obowiązki lub warunki przewozu drogowego rozumie się obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy. Według art. 92a ust. 1 podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 10000 złotych za każde naruszenie. Suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej nie może przekroczyć kwoty 10000 złotych (ust. 2). Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa ust. 1, oraz wysokość kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy (art. 92a ust. 6 ustawy o transporcie drogowym).
Zgodnie z lp. 1.2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym wykonywanie transportu drogowego taksówką pojazdem niewpisanym do licencji, z wyłączeniem sytuacji, gdy wykonujący transport drogowy taksówką wystąpił o nową licencję, sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych.
Organ odwoławczy stwierdził, że 23 lipca 2015 roku w Kielcach miała miejsce kontrola drogowa pojazdu marki MERCEDES BENZ nr rej. [...] przeprowadzona przez inspektorów Inspekcji Transportu Drogowego. Kontrolowanym pojazdem kierował H. W.. Kierowca okazał do kontroli m.in. licencję nr [...] na wykonywanie transportu drogowego taksówką - pojazdem o nr rej. [...] udzieloną kierującemu. Kontrola została udokumentowana protokołem podpisanym przez kontrolowanego bez zastrzeżeń.
Zdaniem organu bezspornym jest, że H. W. w dniu kontroli, wykonywał transport drogowy taksówką pojazdem niewpisanym do licencji. Powyższe potwierdza protokół kontroli. Organ II instancji podkreślił, że protokół podpisuje kontrolujący i kontrolowany, który może wnieść zastrzeżenia do tego protokołu, jak również może odmówić jego podpisania. Protokół kontroli drogowej stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 76 § 1 kpa, zatem sporządzony w przepisanej formie przez powołany do tego organ państwowy stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone.
Organ II instancji zwrócił uwagę, iż transport drogowy taksówką może być wykonywany zgodnie z prawem tylko w sytuacji, gdy użyty przez przedsiębiorcę pojazd samochodowy należeć będzie do tych środków transportu, które zostały zgłoszone organowi właściwemu do wydania licencji. Organ I instancji właściwie zakwalifikował naruszenie jakie zostało popełnione przez stronę w dniu kontroli. Bezspornie 23 lipca 2015 roku H. W. wykonywał transport drogowy taksówką pojazdem niewpisanym do licencji, co potwierdził podpisując protokół kontroli bez zastrzeżeń. Nie nakłada się kary za popełnienie naruszenia z lp. 1.2 załącznika nr 3 w sytuacji, gdy wykonujący transport drogowy taksówką wystąpił o nową licencję. Użycie przez ustawodawcę czasu przeszłego jednoznacznie wskazuje na obowiązek dokonania zgłoszenia przed rozpoczęciem wykonywania przewozu drogowego nowym pojazdem.
W ocenie organu odwoławczego strona winna była powstrzymać się od wykonywania transportu drogowego taksówką z użyciem kontrolowanego pojazdu do czasu złożenia wniosku o wydanie na niego licencji. Wniosek o wydanie licencji na nowy pojazd nie wymaga od przedsiębiorcy spełnienia szczególnych wymagań określonych przepisami. Nadto zgłoszenie następuje w dniu przekazania właściwemu organowi informacji o nowym pojeździe, w związku z czym przedsiębiorca nie jest zmuszony do wstrzymania się od wykonywania działalności transportowej do czasu wydania przez właściwy organ określonego rozstrzygnięcia, zatem obowiązek zgłoszenia pojazdu do licencji nie stanowi utrudnienia dla przedsiębiorcy prowadzącego działalność w zakresie transportu drogowego taksówką. Jak wynika z informacji uzyskanych przez organ I instancji z Urzędu Miasta Kielce, strona złożyła wniosek o zmianę licencji nr 495 dopiero 24 lipca 2015 r., a więc po kontroli drogowej. W oparciu o powyższe organ odwoławczy uznał nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 2000 złotych za prawidłowe.
Zdaniem organu odwoławczego postępowanie w I instancji zostało przeprowadzone z poszanowaniem przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ I instancji działał na podstawie przepisów prawa, podejmując wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, a także czyniąc zadość obowiązkowi zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawne nie zawiera żadnych przesłanek wskazujących na konieczność zastosowania art. 92c ustawy o transporcie drogowym, gdyż strona w toku postępowania nie przedłożyła żadnych dowodów uzasadniających zastosowanie powyższego przepisu. Okoliczność w postaci nieznajomości obowiązujących przepisów prawa nie jest okolicznością nadzwyczajną, która wyłącza odpowiedzialność za uchybienie przepisom.
W odniesieniu do wniosku strony o anulowanie nałożonej kary organ odwoławczy podkreślił, że nie może on zostać uwzględniony. Wskazał, że materiał dowodowy zawarty w aktach sprawy w pełni potwierdza fakt naruszenia przepisów przez stronę. Kary pieniężne za naruszenia powstałe na gruncie ustawy o transporcie drogowym są określone w sposób sztywny i nie mają charakteru uznaniowego. Ustawodawca nie przewidział możliwości miarkowania wysokości kary pieniężnej od możliwości finansowych, zdarzeń losowych czy rodzaju wykonywanego zawodu lub prowadzonej działalności przez stronę.
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzję H. W. wniósł o "zdjęcie tak wysokiej kary". Wskazał, że podczas kontroli miał przecież ważną licencję, nawet jeżeli jechał samochodem o innym numerze rejestracyjnym to przecież nie oznacza to, że naruszył jakiekolwiek warunki bezpieczeństwa w wykonywaniu usług – TAXI. Dodał, że nałożona kara za brak wpisu numeru rejestracyjnego jest zbyt dotkliwa, bo bardzo trudno jest zarobić w ciągu miesiąca 2 tysiące złotych.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Stan faktyczny w tej sprawie jest niesporny. Mianowicie w trakcie przeprowadzonej 23 lipca 2015 r. kontroli pojazdu - taksówki, którą kierował H. W. - stwierdzono, że kierujący posiada licencję wydaną w dniu 29 stycznia 2004r. z terminem ważności do 29 czerwca 2028 r., na wykonywanie transportu drogowego taksówką pojazdem o numerze rejestracyjnym [...] i numerze podwozia VIN [...]. Natomiast wykonywał on tego dnia transport samochodem marki Mercedes - Benz o numerze rejestracyjnym TK [...], nr VIN [...], a więc innym pojazdem niż ten, na który otrzymał licencję. O zmianę licencji w zakresie pojazdu, którym wykonywany jest transport drogowy taksówką H. W. wystąpił dopiero następnego dnia po kontroli, tj. 24 lipca 2015 r. Ani w trakcie kontroli ani też później w toku postępowania przed organami administracyjnymi skarżący nie wskazał żadnych powodów niezgłoszenie zmiany licencji w zakresie pojazdu, którym wykonywał transport drogowy taksówką. Jak natomiast można wnioskować na podstawie znajdującego się w aktach świadectwa legalizacji ponownej z 17 lipca 2014 r., samochodem marki Mercedes skarżący wykonywał transport co najmniej od roku.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 24 lutego 2011 r. licencja na wykonywanie transportu drogowego taksówką jest wydawana na ściśle określony pojazd oraz obszar. Działalność gospodarcza polegająca na wykonywaniu przewozów taksówką jest ściśle powiązana i uzależniona od faktu wykonywania przewozu konkretnym pojazdem. Licencja na wykonywanie transportu drogowego taksówką jest uprawnieniem przedmiotowo – podmiotowym. Licencji tej udziela się nie tylko bowiem określonemu przedsiębiorcy, ale także na określony pojazd (sygn. akt II GSK 290,10, podobnie wyrok NSA z 16 marca 2011 r. sygn. akt II GSK 356/10, z dnia 17 lutego 2011 sygn. akt II GSK 255/10, z dnia 20 stycznia 2011 r. sygn. akt II GSK 65/10 – wszystkie dostępne w internetowej bazie orzecznictwa sądów administracyjnych). Stosownie bowiem do art. 6 ust. 4 w zw. z ust. 1 ustawy o transporcie drogowym licencja na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką udzielana jest na określony pojazd i obszar.
W związku z tym jeżeli ktoś posiada licencję na wykonywanie tego typu działalności, ale wykonuje tę działalność pojazdem innym niż ten, na który została wydana licencja, stosownie do art. 92a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym podlega karze. Wysokość kary została za tego typu naruszenie określona w sposób ścisły w załączniku nr 3 do ustawy pod poz. 1.2 i wynosi 2000 złotych. Tylko wówczas osoba wykonująca transport drogowy taksówką innym pojazdem niż wskazany w licencji nie podlega karze, gdy wcześniej wystąpi o nową licencję. Tak więc aby zacząć wykonywanie transportu drogowego taksówką pojazdem innym niż wymieniony w licencji konieczne jest wcześniejsze wystąpienie z wnioskiem o wydanie nowej licencji.
Bez znaczenia dla zasadności wymierzenia skarżącemu kary pozostaje podnoszona w skardze okoliczność, że nowy pojazd w dacie kontroli spełniał wymogi bezpieczeństwa. Brzmienie bowiem punktu 1.2. załacznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym jest jednoznaczne: kara pieniężna w wysokości 2000 zł jest przewidziana za wykonywanie transportu drogowego taksówką pojazdem niewpisanym do licencji, z wyłączeniem sytuacji gdy wykonujący transport drogowy taksówką wystąpił o nową licencję. Tak więc to, że nowy pojazd był w dacie kontroli sprawny i bezpieczny oraz był wyposażony w kasę fiskalną nie zwalnia od odpowiedzialności za naruszenie warunków przewozu. Ścisłe określenie przez ustawodawcę wysokości kary powoduje, że również możliwości zarobkowe skarżącego nie mogą stanowić podstawy do wymierzenia kary w mniejszej wysokości.
Mając powyższe na uwadze skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawowe art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718).